HFC toernooi

Ha die D5 mannen,

In onze voorbereiding met betere en mindere wedstrijden hebben we de eerste serieuze training achter de rug, met dank aan Michel. Vandaag gingen we met prachtig weer, helaas zonder Cem, maar wel met 14 enthousiaste mannen, twee optimistische coaches en een peloton uitzinnige toeschouwers naar het toernooi bij HFC.
Wat opviel in de eerste wedstrijd tegen Olympia Haarlem:
Na een goede aanval over links met Jos, Lucas en Tim counterde Olympia, sloeg ons middenveld over en beukte op onze verdediging. Er werd een bres geslagen, Noori kon niet meer tijdig uitlopen en we stonden 0-1 achter. We zouden de organisatie niet meer op orde krijgen. Wij trokken naar binnen waar de Olympia-aanvallen breed uitwaaierden. Wij soleerden of tikten in de kleine ruimte, waar Olympia met lange passes als een mes door onze boter sneed. Nathan, de Vincenten, Lucas, Tim en Jos stonden op de lijn tussen de doelen naar ruimte te zoeken. Tevergeefs. Goed keepwerk van Noori en keihard werken van Tibo, Martijn, Quirijn en Thomas beperkten de score tot een knappe 0-3.
Wat opviel in de tweede wedstrijd tegen HFC:
De D5 geeft nooit op en met een geheel nieuwe opstelling zagen we een herboren team.
Vincent Kars werd geweldig weggestuurd door Lucas na een balverovering door Nathan. Prachtig rechtsbuiten werk. Ik heb een foto waarop je gewoon zíet dat hij gaat scoren. Door een wonder en wat pech lukte het net niet. Jos werd mooi naar buiten gelanceerd door Julius. De verdediging met Quirijn, Joost en Tibo liet eenvoudig de buitenspelval dichtklappen. We roken winstkansen. Toch bleef het 0-0. Waarschijnlijk omdat we in gretigheid toch weer allemaal in het centrum belandden.
Wat opviel in de derde wedstrijd tegen Velsen:
Joost ging keepen en Noori liet zeer fel verdedigingswerk werk zien. Tim brak door en lanceerde Maarten. Jos was op de linker vleugel paniek aan het zaaien en Lucas en Nathan hadden eindelijk dat middenveld eens onder controle. We hadden opeens twee Thomassen, tenminste ik zag hem bijna scoren uit een corner en even later als voorstopper aan de noodrem hangen. Klasse. Tim:zijnet. Quirijn dreef als een herdershond alle gelen bijeen in hun 16 meter gebied. Martijn startte de mooiste aanval met een pass op Jos. Cross naar Lucas. Assist op Tim, BOEM, strak in de kruising: 1-0.
Ons tweede doelpunt was wel mooi, maar ook een voorbeeld van hoe het eigenlijk niet moet. Lucas kwam diep de bal veroveren. Tim stond prachtig de buitenspelval te ontwijken, maar Lucas soleerde door. Op weergaloze wijze raakte hij de bal niet kwijt. Iedereen bleef vrijlopen om spelers naar zich toe te trekken. Eindelijk speelde Lucas af naar Tim, direct door naar Maarten en nog sneller terug naar Lucas: onhoudbaar 2-0. Fantastisch mooi, maar je moet wel veel lucht hebben. 2e in de poule.
Wat opviel in de vierde wedstrijd: kruisfinale tegen de winnaar van de andere poule, HBC:
Dit was een heroïeke wedstrijd met kansen aan beide zijden. Wij wonnen veel duels op inzet en hard werken. HBC combineerde beter, maar met Noori, keeper Joost en alweer Quirijn hielden we de gelederen gesloten. Op het middenveld werkten we als paarden en de spitsen probeerden weg te komen. Het bleef 0-0 en dat gaf de machtverhouding redelijk weer. 3 Penalty’s moesten uitkomst brengen. Tim, Maarten en Vincent Kars schoten strak en foutloos in waar keeper Joost er twee op de paal wist te kijken: we zaten in de finale.
Wat opviel in de vijfde wedstrijd: de finale tegen (alweer) Olympia Haarlem:
Deze ploeg is een maatje te groot voor ons en legt pijnlijk bloot waar wij te kort komen. De aanval leverde de ballen in met te veel solo en klein tikwerk. Het middenveld stond vast en radeloos naar structuur te zoeken en de verdediging werd overlopen. 0-6. Tweede plaats van 8 teams.

Conclusie: mooie dag, prima sfeer, fel gestreden, mooi resultaat en nog volop in de zoektocht om ook tegenstanders als Olympia te verslaan. Die waren nu nog een maatje te groot. Maar de stijgende lijn zet door en ik zag al de eerste effecten van de training.

Groeten van de trotse coaches Aad en Wouter

Oefenwedstrijd thuis tegen DIOS

Ha die D5 mannen,

Vandaag speelden we met prachtig weer een oefenwedstrijd tegen DIOS, altijd een leuke maar taaie tegenstander. We waren vrijwel compleet. Alleen Vincent Kars kon er niet bij zijn.
Laat ik maar direct vertellen dat we met 1-7 hebben verloren dan heb ik dat gehad. We zitten nog in de oefenfase: winst boeken is belangrijker dan winnen, maar na vorige week hadden we meer verwacht. Oefenwedstrijden dus en zelfs de transfer periode is nog niet afgesloten. Het Soarez gevoel: iedere bovengemiddeld presterende speler kan weggekocht worden. Zo kwam Joost enigszins uitgewoond oversteken van een wedstrijd met de D3.
Michel, vader van Maarten en één van de Alliance trainers waar menige jeugdspeler het spel van geleerd heeft, verzorgde niet alleen de warming-up, maar nam ook nog de scheidsrechtersfluit ter hand. In de competitie zorgt de club voor een scheidsrechter. Vlaggen moeten we zelf doen en Jeroen, vader van Jos, nam dit waar en Marco, vader van Julius, vlagde in de tweede helft. (Ik bouw langzaam op naar de kantinediensten).

Wat opviel in de eerste helft:
Het kwam bij ons stroef op gang terwijl DIOS juist flitsend uit de startblokken kwam.
In de achterhoede hadden we Thomas die vorige week nog aan de tegenstander uitgeleend was. Hij moest duidelijk wennen, maar blijkt een specialist in het met een katachtige beweging wegtikken van ballen van de tegenstander. Martijn organiseerde vanuit de achterste man positie. Quirijn en Cem waren hier ook te vinden samen met Nathan en Tibo. Het liep niet slecht. Alleen het wegwerken van de bal bleek een probleem. Alles ging door het centrum waar met al onze middenvelders, teruggezakte spitsen en naar binnen getrokken vleugelspelers een gordiaanse knoop ontstond.
Ik durf de stelling aan dat hier het belangrijkste probleem van vandaag lag. Wij trokken allemaal richting middencirkel en DIOS gebruikte de ruimte die daardoor ontstond.
Enerzijds simpel op te lossen, anderzijds een door de coaches uitgebreid in de oren getoeterd probleem.
Ondertussen hield keeper Noori zich kranig in dit opeens toch wel enorm grote doel. Vooral zijn uitlopen was knap waarbij hij zich met ware doodsverachting in de baan van de DIOS schoten stortte.
De coaches zagen tot hun vreugde ook mooie combinaties, zeer felle strijd van onze voorhoede voor het DIOS doel waarbij Lucas en poeier op zijn oor kreeg en mooie dieptepasses door het centrum.
Cem en Quirijn vielen op door hun tomeloze werklust. Martijn hield de buitenspelval voordurend open en Joost gaf een aantal mooie diepte passes. Tibo plamuurde de gaten dicht.
Op het middenveld stond Vincent de Moll in de drukte. Hij was er vandaag voor het eerst en moest vrijwel alle spelers leren kennen. Met Tim, Julius en Lucas begonnen ze aan combinaties te werken. Ik zag hele mooie acties, maar nog te veel in de kleine ruimte. We moeten dat veld leren gebruiken. Nu trokken Maarten en Jos teveel naar binnen. De coaches maar roepen dat ze naar buiten moesten, maar daar kwamen geen ballen. Tja….

Wat opviel in de tweede helft:
We werden moe van al dat rennen achter de bal en dat dwong ons tot beter passen. Vincent stond nu op doel en Noori versterkte de verdediging. Hier viel de samenwerking tussen Cem en Quirijn op. Cem schuift in voor de eerste actie, Quirijn geeft rugdekking en verovert de bal, Cem biedt zich direct aan langs de lijn en gebruikt de zo verkregen ruimte om langs de lijn naar voren te schieten richting Jos. Zo moet het. Ik zag Noori en Thomas aan de andere kant ook dit systeem proberen. Hier pikte Tim de ballen goed op en combineerde dan met Julius en Lucas die na een solo ons enige doelpunt scoorde. Maarten was fel vandaag en liep tegen een tijdstraf op. Ik zag een paar mooie passes van zijn voet komen. Nathan en Tibo begonnen elkaar ook te vinden. Joost knalde nog maar eens van afstand. Martijn lette op het buitenspel en liep overal gaten dicht.
Mijn conclusie: als we de knoop in het centrum ontwarren gaan we een goed team worden en dan nodigen we DIOS nog eens uit voor een verrassing. Tot slot: speciale dank aan het arbitrale trio.

Groeten van de coaches Aad en Wouter (we sleutelen nog even door)

Oefenwedstrijd tegen de D6

Ha die D5 mannen,

Met het zand van de vakantie nog tussen de tenen en met stralend weer betraden we de prachtige grasmat. Het was behoorlijk onwennig. Nieuwe team, groot speelveld, gras, en voor sommigen nieuwe coaches. We hadden er allemaal enorm veel zin in.
Wij hadden ondanks de late aankondiging maar liefst 13 spelers. Alleen Vincent de Moll en onze keeper Noori Hamawandi ontbraken. De D6 had slechts 10 spelers en coach Wouter leende Thomas uit. Dat zou later een onverstandige beslissing blijken.
Na een korte uitleg door Rob Kroonstuiver gingen we aan de slag. Joost op doel. We zouden het massaal opgekomen publiek eens wat laten zien.

Wat opviel in de eerste helft:
In de verdediging stonden Martijn, centraal, Quirijn, links en Cem, rechts. Deze mannen komen uit 3 teams. Even later kwam voorstopper Tibo erbij. De samenwerking was direct veelbelovend. Martijn hield de mannen op lijn en de D6 stond voortdurend buitenspel. Sorry dat ik daar niet vaker voor floot. Quirijn is hardnekkig en was nauwelijks te passeren, Cem koos slim positie en heeft een krachtig schot. Tibo liep alle gaten dicht en begon aan de opbouw naar voren.
En als er dan toch nog een speler doorbrak, dan kwam Joost in volle galop uit zijn doel om de bal richting aanval te poeieren.
Ons middenveld was stukken feller dan de D6. Hier werd mooi overgetikt en nauwelijks een duel verloren. Het was goed te zien dat de werklust van Tim, Lucas, Julius en Nathan nog op oorlogssterkte is. Wat hier nog beter kan is het gebruiken van de ruimte op dit grote veld. Als deze mannen de vleugels nog wat beter gaan benutten hebben we een razendsnelle opbouwmachine.
En dan onze voorhoede: links Jos, die er vandaag prima buitenom langs kwam, rechts Maarten die opviel door snelheid en een gevaarlijk schot en centraal Vincent Kars, scherp, kilometervreter, combinerend met de vleugelspitsen. Vincent is ook supersnel en was eigenlijk alleen door Thomas af te stoppen. Jawel, onze Thomas die coach Wouter aan de D6 had uitgeleend. Dat bleek een onverstandige actie. Vincent kwam een keer zo stevig in botsing met Thomas dat coach Aad Thomas moest opgraven. Maar Thomas had de aanval weer gestopt.
Onze aanval ziet er prima uit. Vooral als je bedenkt dat we nog meer over de vleugels kunnen. Snelheid genoeg. Met al die opkomende middenvelders werd het vaak wat te druk in het centrum.
Er werd trouwens ook goed op buitenspel gelet.
Na een handsbal kregen we een penalty. De coaches hadden nog niemand aangewezen en Tim en Maarten overlegden. Uiteindelijk schoot Tim hard en zuiver in: 1-0.
Maarten kreeg ter compensatie een mooie dieptepass van Tim. Hij hield op volle snelheid de bal kort aan de voet en schoot een streep van een schot in de hoek: 2-0.
Vincent Kars liet even later zijn enorme snelheid zien. Ging rechts over de vleugel, hield overzicht en speelde de goed opgekomen Lucas aan. Die tikte zuiver binnen: 3-0.
De D6 verkeerde in paniek en de coach gaf steeds langere instructies.
De 3-1 kwam toen er opeens drie D6 spelers doorbraken en zelfs Joost niet meer kon redden. Quirijn melde beleefd dat dit toch vet buitenspel was. Hij had waarschijnlijk gelijk.

Wat opviel in de tweede helft:
De D6 kreeg de organisatie beter op orde en wij werden wat moe. Ik denk dat het niet eens zo zeer gebrek aan conditie was, maar meer de warmte en onze werklust die we omzetten in veel lopen met de bal. Als we het positiespel verbeteren en meer rondspelen gaat dit vanzelf beter.
Martijn keepte nu en moest een paar heldendaden verrichten. Met de tegenwind moeten we wel de ballen iets beter ophalen. Zelfs Martijn schiet dan niet tot over de middenlijn.
Joost stond nu centraal te verdedigen en sprong vaak in de gaten. Tibo gaf rugdekking. Als dit perfect gaat lopen en Joost en Martijn allebei in de verdediging staan hebben we daar een soort Chinese muur.
De 3-2 kwam uit een massale doorbraak (weer buitenspel?). Wij waren niet meer op tijd terug.

Conclusie: we hebben een prima team dat nog beter kan dan vandaag. Minder lopen, meer positie spel, en meer over de vleugels. Makkie lijkt me.


De complimenten en de groeten van de tevreden coaches Aad en Wouter