DIOS D4 thuis op Alliance

Ha die D5 mannen en invallers,

Het was vandaag de eerste dag van de krokusvakantie en we speelden tegen DIOS. Altijd lastig en nu misten we ook nog 5 spelers. De coaches belden ongeveer de hele vereniging en wisten een flink aantal hulptroepen te mobiliseren. Uiteindelijk zouden er vandaag spelers meedoen uit maar liefst 6 verschillende teams. Toch wist Aad er een mooie opstelling van te maken. Tim heeft nog steeds een vervelende blessure, maar kwam toch kijken. Het was droog maar vrij koud en er stond nogal wat wind.

Wat opviel in de eerste helft:
We begonnen fel. Onze achterste lijn met Wesley, Renzo en Joost, werkte goed samen. Vooral Elvis, die de iets later komende Wesley verving, bracht direct structuur. Op het middenveld stuurden Cem en Quirijn de voorste linies aan. Lucas Ferrari en Lucas Sterkenburg zochten naar gaten in de DIOS verdediging. Hier dook ook Noori op. Jos probeerde over links op te rukken langs de lijn, samen met Nathan. De Vincenten werkten door het centrum.
Vincent de Moll zocht naar structuur en Vincent Kars kreeg de eerste mooie kans. DIOS was onder de indruk. Alleen het scoren wilde niet lukken. We vonden niet de structuur om voorin het spel breed te trekken. Gevolg was drukte in het centrum waar alles vast liep. DIOS kwam weer wat op adem en ging aan de counters werken.
Wesley ving de rechterkant prachtig op. Eerst de boomlange nummer tien en later een zeer technische speler van zijn eigen postuur. Renzo en Joost hadden moeite met de linkerkant en de DIOS aanvoerder die door het centrum sneed. Gelukkig was keeper Martijn in topvorm. Hij zag een aantal doorgebroken spelers op zich af te komen en wist steeds op exact het goede moment uit te lopen. Steeds naar de bal kijkend stopte hij alle aanvallen af en bracht de DIOS voorhoede tot wanhoop. Lucas Ferrari, normaal geen speler die je makkelijk op zij zet, had het zwaar met de grote nummer 10. Hij stopte, nu als rechtsback, veel af en had goed door dat je met die 10 beter geen duels kon aan gaan. Snel tikken was zijn oplossing.
Wij draaiden steeds moeilijker terwijl DIOS groeide. Toch denk ik dat wij het meeste balbezit hadden, maar het leverde alleen een hoop gefrommel op het middenveld op. Ik hoopte op de gelijkmaker voor rust, maar Nathan kwam een teenlengte te kort.

Wat opviel in de tweede helft:
Lucas Sterkenburg had last van hoesten en kwam lucht te kort. Hij bleef aan de kant. Polle viel in. Met Jos zette hij direct een combinatie op. Het werkte perfect, alleen het schot was iets te tam voor de goede keeper.
Daarna zakte alles wat in elkaar. Lucas en Wesley zochten verbaast naar de structuur in dit team. Joost en Renzo hadden beiden trappen opgelopen en liepen niet meer soepel. Cem bereikte niet zijn geweldige niveau van donderdag. Zijn schoten werden steeds geblokkeerd. Ook Quirijn kwam er niet goed door en de combinaties van Nathan, Jos en Polle liepen niet meer. Noori en Vincent Kars probeerden het nog een keer, maar troffen geen doel. De mooiste kans kwam van Vincent de Moll die opeens geweldig door de linies sneed en iedereen nieuwe moed gaf. Dat was nodig want we hadden alweer een goed uitgespeelde counter tegen, waar zelfs Martijn geen redding meer kon brengen. Sommigen dachten aan buitenspel.
Tot slot werd Nathan nog met bal en al het doel in geduwd en kreeg hij vlak voor het einde een bal op zijn mond/beugel. Over pech gesproken.
0-3 nederlaag, waar ik dacht dat we ondanks de vele wissels goed begonnen. Volgende keer beter.


Groeten van de coaches Aad en Wouter en dank aan onze invallers.