RCH D2, thuis op Geel-Wit

Ha die D5 mannen,

Alweer op Geel-Wit, maar wel op echt gras en tot onze schrik zonder Cem, ziek, Maarten, op trainingskamp, en Jos, die paaltjesvoetbal een beetje verkeerd had begrepen en daarom geblesseerd was. Gelukkig kwam Jos wel kijken. Wie ook kwamen kijken waren onze enthousiaste trainers Maxim en Alex. Het veld was nat van de dauw, maar het weer was prima. RCH D2 won nog alle wedstrijden.

Wat opviel in de eerste helft:
Ik zag al na een paar minuten: wij waren beter. We waren feller, wonnen de duels, waren meer in balbezit en speelden hoofdzakelijk op de helft van RCH. Én, over de vleugels! Tenminste over de rechtervleugel. Lucas, Vincent de Moll en Tim gaven mooie passes op Julius die buitenom zijn man voorbij kwam.
Toch ging het niet helemaal goed. Zo hadden we geen linksbuiten: die stond in het centrum net als de links- en rechtshalf. Samen met de voorstopper stonden ze op een paar meter centraal voor de verdedigingslinie van RCH. Daarachter was een gat naar onze verdediging.
Als we in de aanval waren deden de backs, Quirijn en Joost de half plaatsen erbij. Als we een tegenaanval kregen, dan stonden onze verdedigers met drie man tegen vijf man van RCH. In gevaarlijke counters moesten zowel Joost en Quirijn als Thomas en keeper Martijn bloedstollende reddingen verrichten.
Als we dan zelf in de aanval waren stond onze spits niet diep genoeg tegen de buitenspellijn van RCH terwijl ons middenveld juist weer te ver naar voren stond. De ballen gingen mooi naar buiten, maar kwamen weer terug in het centrum. Daar hadden we meer mensen dan RCH maar stonden elkaar in de weg. Ook had de verdediging moeite om de middenvelders te bereiken.
De oplossing is: weg uit dat centrum. De spits naar voren en het middenveld naar achteren: vlak voor de middencirkel. Dan de ballen naar buiten, mannetje passeren richting achterlijn en voortrekken in het doelgebied. Gaan we dan nooit door het centrum? Laten we in ieder geval de tegenstander denken dat dit zo is. De tegenstander gaat mee naar de vleugels en in het centrum komt ruimte…
Ach ja op papier is het allemaal zo makkelijk. Gelukkig waren onze trainers er ook om in de training op positie spel te trainen. Gelukkig weten die meer van voetbal dan ik.
En de doelpunten: we liepen tegen drie doelpunten op waarbij keeper Martijn een frommelbal losliet na een mooie redding en Joost een bal ongelukkig in eigen doel tikte. De derde was één van de vele counters waarbij de steeds goed uitlopende Martijn gepasseerd werd. Ruststand 0-3.

Wat opviel in de tweede helft:
We zetten het geheime wapen in, Jos ging het toch proberen: we hadden een linksbuiten. Keeper Joost wist hem met lange uittrappen te bereiken. De coaches zeuren al weken over spelen over vleugels: het gebeurde. Jos en Julius deden het fantastisch. Vincent Kars was gevaarlijk door het centrum. Wat een snelheid. Dit drong het RCH middenveld terug in de verdediging. Onze half spelers waren ver naar voeren en de backs Martijn en Quirijn hadden de handen vol aan de lange ballen van RCH dat ook over de vleugels speelde. Quirijn maakte weer eens de meeste kilometers en kreeg ook de meeste schoppen. Martijn kwam snelheid te kort maar werd geweldig bijgestaan door Noori die twee keer zoveel conditie leek te hebben als in de eerste helft. Tibo was weer eens ouderwets op stoom. Vincent de Moll assisteerde.
Thomas deed het weer prima als centrale verdediger en Joost keepte met overtuiging.
Nathan was in de eerste helft aan het zoeken, maar begon nu zijn medespelers te vinden met handige passjes. Tim poeierde zowaar op doel. Werd helaas gesmoord.
Dat was vandaag opvallend: we schoten nauwelijks op doel en bleven maar overtikken.
En RCH maar duwen en denken dat ze beter waren dan wij.
Quirijn liet nog even zien dat hij een berenconditie heeft. Hij rende het hele veld over. De coaches zien hem liever passen. Het leverde hem weer een drietal aanslagen op.
Na afloop douchen in de prachtige Geel-Wit kleedkamer. Met limonade en Quirijn deelde lollies uit.
Ik had de pest in want ik kan er slecht tegen als we verliezen van een team dat minder goed is dan wij.
Eindstand 0-3 en een hoop werk voor op de trainingen: positie spel.

Groeten van de coaches Aad en Wouter

Kennemerland D2G uit

Ha die D5 mannen,

Voor het eerst compleet en met prachtig weer trokken we naar Kennemerland.
Compleet betekent met 15 man en dus 4 wissels. Coach Aad bedacht een schema om zowel de balans als het overzicht in de ploeg te houden en toch iedereen te laten spelen. Ik vond het knap.

Wat opviel in de eerste helft:
We startten niet met onze gebruikelijke felheid, om het woord sloom te vermijden. We werden overdonderd door het snelle en effectieve voetbal van Kennemerland. Met mooi spel over de vleugels liepen ze door onze verdediging en na 56 seconden lag de eerste bal op onze lat.
Op het middenveld was de organisatie nog niet op orde. De verdediging kraakte. Martijn had een te snelle tegenstander. Tibo zocht naar zijn timing. Quirijn was vrijwel direct buiten adem en keeper Joost kreeg veel doorgebroken mannen op zich af. Goed werk van Thomas hielp hem veel onheil af te wenden maar na 3 minuten stonden we toch 1-0 achter, ondanks het wegstompen van Joost.
Er moest iets gebeuren. Op zulke momenten start Lucas zijn tweede turbo op en ontsteekt hij de naverbrander. Na een weergaloze solo maakte hij 1-1.
Jos kreeg inspiratie en na een mooie combinatie met Nathan en Vincent de Moll kwam hij met een actie voor het doel, koos de uiterste hoek, maar de keeper redde miraculeus. We leefden weer en begonnen zowaar over de vleugels te spelen. Vincent Kars, Maarten en Tim combineerden steeds beter. Julius liep over rechts kilometers. Achter bleef het spannend met het snel counterende Kennemerland. Na een doorbraak liepen we tegen 2-1 op.
Op een corner van Tim was het opnieuw Lucas die keihard werkend de 2-2 aantekende.
Het bleef kraken. Joost werd gepasseerd, maar Quirijn die nu stoomwolken uit beide oren produceerde redde op de lijn. Even later was het Noori die ingreep. Toch werd de ruststand na twee corners van de Kennemerland 4-2. In de rust vergat coach Wouter om koekjes uit te delen. Het zou de wedstrijd bepalen.

Wat opviel in de tweede helft:
Kennemerland startte opnieuw gevaarlijk, maar vond nu een veel feller Alliance tegenover zich. Met Joost kreeg de verdediging nieuwe kracht en daarnaast verbeterde de samenwerking. Joost en Vincent de Moll links, Cem en Tim rechts en Thomas en Tibo centraal. Met de attent uitlopende keeper Martijn erachter.
De D5 geeft nooit op en een fantastische strijd ontbrandde. Lucas leek onuitputtelijk. Julius liep alles en iedereen eruit over rechts. Maarten en Vincent Kars tikten door het midden. Vincent de Moll en Jos combineerden over de linkervleugel.
Er werden soms foutjes gemaakt maar door extra inzet zetten we Kennemerland vast op eigen helft. Nathan bediende de vleugels. Noori hielp overal.
Een prachtige cross pass van Vincent de Moll, na de zoveelste mooie uittrap van Martijn, kwam bij Julius.
Julius startte een geweldige rush en schoot als een streep binnen: 3-2.
Nu waren we los. Vincent de Moll schoot op de paal. Schot van Julius, gestopt. Direct opnieuw ingeschoten door Noori, gestopt. Die keeper was irritant goed.
Die van ons ook. Martijn moest twee keer attent uitlopend redding brengen.
Weer een aanval over de rechtervleugel. Rush Julius. Schot. Net voor langs. Nee, daar kwam Jos nog naar de linkerpaal gestrekt. Tip in: 4-4. Ik begon lichtelijk in vervoering te raken: wat een vechters.
Wij roken de winst en helaas verloren we ons geduld en probeerden weer door het centrum te pingelen. Ook stonden we in onze aanvalsdrift nogal eens buitenspel. Blijven opletten mannen!
We liepen vast en de energie begon op te raken. De koekjes!
Quirijn liep nog op de damp. Cem kraakte. Thomas had nog een meter zicht door alle stoom uit zijn neusgaten. We kregen twee counters tegen: 6-4. De verdedigers konden het niet meer bijsloffen.
Joost viel uit. Buiten adem en gefrustreerd. Tim liep te hinken. Lucas was zo rood als een biet.
Jammer, we kwamen net conditie te kort. Of combinatiespel. Trainen dus.
Maar wat een strijd! Het was genot om naar te kijken.

Groeten van de coaches Aad en Wouter

VSV D7 thuis op Geel-Wit

Ha die D5 mannen,

Naar wat gekraak in de voegen van de Alliance organisatie en wat roest in de routine bij de coaches speelden we op Geel-Wit. Zonder Tim en Nathan en onder leiding van scheidsrechter Michel die de Alliance eer weer eens redde. Het was lekker weer en Joost startte op doel.
Tegenstander was VSV D7. VSV levert doorgaans sterke teams, maar deze D7 kenden we nog niet.

Wat opviel in de eerste helft (op gras):
Na één minuut was duidelijk dat wij alle duels wonnen. We waren veel feller en tikten sneller rond.
Ik zag Lucas de bal veroveren en zowaar naar buiten spelen. Hier liep de razendsnelle Julius die wekelijks beter wordt. Enorme rush, voorzet, doelpunt van de perfect opgestelde spits Vincent Kars: 1-0.
Lucas had de smaak te pakken en speelde opnieuw prachtig cross naar Julius. Julius startte geen rush maar kaatste mooi terug. Opnieuw Lucas, opnieuw Julius. Wat een feest daar op rechts.
Ook links ging het goed. Hier opende Cem naar buiten richting Tibo die doorschoof naar Jos, mannetje gepasseerd, voorzet, Vincent Kars, schot, over. Algehele paniek bij VSV.
We probeerden ook door het centrum, maar daar liepen Maarten en Lucas vast samen met de Vincenten.
Lucas opende nog maar eens naar rechts waar Julius weer mooi bij zijn man was weggelopen. Rush buitenom. Wat heeft die Julius een conditie. Achterlijn gehaald, voorzet, perfect bij Jos, even probleem met de controle en toen mooi onder de keeper door: 2-0.
VSV kwam terug met een counter vanaf eigen helft. Onze verdedigers kwamen snelheid te kort en Joost kon niet meer stoppen: 2-1. De paniek bij VSV nam wat af. Wij liepen weer vast in het centrum.
Lucas was opnieuw degene die de vleugels weer aanspeelde. Julius stond prima vrij en combineerde met Noori. Vincent Kars kon niet afronden.
Vincent de Moll speelde Lucas aan door het centrum. De keeper stopte zijn schot. Na een combinatie met Maarten en Thomas schoot Vincent Kars op de paal. Cem gooide de bal nog eens naar links. Jos trok het gat naar links, maar Vincent de Moll speelde naar binnen op Lucas. Die schoot gefrommeld door de keeper heen: 4-1.
Achter hielden Martijn en Quirijn de gelederen gesloten en anders greep Joost in met een snelle uitloop actie.

Wat opviel in de tweede helft (op kunstgras):
Quirijn mocht eindelijk linkshalf. De achterste man positie loopt nog steeds niet lekker en de coaches zetten nu Thomas op deze verantwoordelijke positie. Het zou geweldig uitpakken.
Na wat wennen aan de nieuwe ondergrond en wat ongeconcentreerd door het centrum proberen te duwen passte Vincent Kars breed naar Jos. In de paniek bij VSV door de acties van Jos lag de bal plots in het doel: 5-1.
In een mooie combinatie met Vincent de Moll na een pass van Tibo knalde Quirijn de 6-1 binnen.
Noori was ondertussen zeer hinderlijk voor VSV. Hij zakte goed terug bij balverlies, maar was direct in de spits als wij over de vleugels gingen. Bij een legendarische voorzet van Maarten rondde Noori prachtig af: 7-1.
Achterin bleek de samenwerking onder leiding van Thomas goed te werken. Hij had de organisatie op orde en bleek genoeg snelheid te hebben om de spitsen bij te houden. Wat een terriër die Thomas . Meestal een aanvaller vroegtijdig tot schieten dwingend. Joost kon dan stoppen. Eén keer had Joost de bal naar buiten geslagen en wilde op de bal duiken. Hij viel ongelukkig op het kunstgras en liet de bal los: 7-2.
Aan de andere kant ging Maarten buitenom. Vincent, Noori en Jos stonden vrij voor zijn voorzet. Maarten bedacht dat die mannen allemaal al gescoord hadden en probeerde de korte hoek. Perfect schot: 8-2.
Even later begon Maarten opnieuw aan een solo. Hij kwam hard ten val en schaafde zich lelijk aan het kunstgras. Cem poeierde nog maar eens op de paal en Lucas bleek ook als verdediger nuttig door met zijn fenomenale snelheid Thomas te ondersteunen. Martijn en Tibo schoven op richting het middenveld. Eindsignaal.

Groeten en felicitaties van de Coaches Aad en Wouter

Geel-Wit D2 uit oefenwedstrijd

Ha die D5 mannen,

Met werkelijk prachtig weer en zonder de beide Vincenten speelden we een oefenwedstrijd tegen de D2 van Geel-Wit. De coaches zijn nog steeds opzoek naar een concept waar we in de voorhoede de breedte zoeken en achter de gaten dichten.

Wat opviel in de eerste helft:
Het bleek al snel dat wij een maatje te groot waren voor Geel-Wit. Ik vond het bijna jammer want daardoor konden we veel onbestrafte fouten maken. Aan de andere kant konden we lekker vrijuit voetballen en dingen uitproberen.
We begonnen met ons bekende door het midden tikken spelletje. Dat al even bekend vast liep in het centrum. Nathan stuurde als eerste een man naar buiten via Tim en Julius. Hij gaf ook de pass waaruit Julius 0-1 scoorde.
Geel-Wit kwam snel terug met een counter door ons centrum. Vreemd genoeg zaten de vleugels potdicht en zat het gat centraal. Joost en Tibo deden indrukwekkend verdedigingswerk, maar de optimale samenwerking met de backs, Cem en Quirijn was nog niet gevonden. 1-1.
Uit een prima corner van, ik meen, Julius tikte Tim zeer bekeken de 1-2 binnen.
Julius was nu ook beter aan het spreiden en na een mooie pass van alweer Nathan tikte hij door op Maarten die met een streep de 1-3 aantekende.
Julius herinnerde zich mijn “hoe het niet moet verslag” en rende het volledige veld over, terwijl er toch bosjes groen zwarte shirts vrij stonden, passte prachtig op Maarten die voor de tweede keer mooi inschoot. 1-4.
Na een periode waarin Maarten en Lucas mooi overspeelden, maar last hadden van de buitenspelval kwam, na een mooie aanval van Jos over links, de bal terug uit een aanval voor de voeten van Maarten: 1-5 hattrick.
Ik geloof dat na een mooie combinatie tussen Tim, Lucas, Jos en Nathan uiteindelijk Lucas binnen tikte. 1-6.
Ondertussen stopten Cem en Quirijn alles af met steun van Martijn en Joost in het centrum. Totdat Joost net iets teveel naar voren trok en verrast werd door een bal door het centrum: 2-6.
Keeper Noori werd op zijn duim gestapt. Hij werd tijdens de rust gewisseld en op de rechtsback positie gezet. Joost nam het doel over.

Wat opviel in de tweede helft:
Quirijn wil eindelijk wel eens op zijn favoriete plaats: Links- mid ingezet worden en probeerde aan te tonen dat hij een slechte verdediger is. Tja, Quirijn met zulke weergaloze acties lukt dat natuurlijk niet.
Tibo maakte als spits de aanval onveilig, samen met Maarten die net als Tim en Lucas zeer attent speelde.
Vermelding verdiend ook het rechtsback werk van Noori en zijn prima samenwerking met Julius die vandaag opvallend veel kilometers liep. Op aangeven van Quirijn stuurde Nathan Jos steeds mooier weg over links.
Cem was eindelijk voorstopper en poeierde alles richting vleugelspitsen of het doel. Net geen goal.
Net toen ik dacht dat het scoren niet meer lukte deed coach Aad en verrassende wissel: Thomas in de spits.
Thomas is razendsnel en heeft overal een voetje tussen. Opeens lag de bal dan ook in het Geel-Wit doel: 2-7.
De verdediging was nu ongeveer geheel opgeheven, buiten adem (Noori) of aan het mopperen dat ze niet wilden verdedigen (Quirijn). Martijn schatte een lange bal verkeerd in en de 3-7 was daar. Quirijn, die onpasseerbaar was vandaag ging zitten om zijn schoenen opnieuw strikken, ondanks een aanstromende aanval. 4-7. Ik stelde voor om toch maar weer een verdediging aan te stellen. Lucas schoot ondertussen onderkant lat.
Quirijn had zijn veters vast en deed weer een prachtige balverovering. Hij verzorgde een nog mooiere cross pass op Maarten die in volle snelheid richting doel vertrok en in de ren inschoot: 4-8 eindstand.
Kortom: lekkere pot, mooi voetbal, zwakke tegenstander, maar vooral in de tweede helft begon het in de voorhoede over de vleugels steeds beter te lopen. Ik ben zeer benieuwd naar de eerste competitie wedstrijd: direct een zware pot tegen VSV.

Groeten van de coaches Aad en Wouter