Velsen D5 thuis (ja, echt op Alliance!!)

Ha die D5 mannen,

Vandaag speelden we tegen Velsen D5, een team dat veel wisseling heeft ondergaan, wat ook te zien is in de resultaten. Ze wonnen wel van de koploper. Wij wilden wel weer eens winnen dus de coaches hadden een speciaal plan om de tegenstander met een fanatieke start te overdonderen. We hadden ook veel kracht op het middenveld en snelheid in de verdediging. We misten tot onze schrik Thomas, Tibo en Tim (de hele letter T). Gelukkig was Vincent Kars weer terug. Hij mocht alleen nog niet koppen. Dat zou nog tot komische taferelen leiden. Er was ook nog een hele grote speler in een geel shirt. Bij nadere inspectie bleek dit de scheidsrechter: Michel.

Wat opviel in de eerste helft:
Wij begonnen inderdaad fel, maar Velsen ook. Ik zou al snel constateren dat dit onze beste tegenstander tot nu toe was. Waar we normaal vrijwel alle duels winnen ging hier ruim de helft verloren. Gek genoeg begonnen we er beter door spelen. We moesten passen en de bal ging snel rond ondanks dat we wat paniekerig speelden. De scheidsrechter liep zich suf.
Noori stond tegen een boomlange speler. Ik moest lachen toen ik hem een kopduel zag winnen.
We trokken het veld breed. Jos werd prachtig weggestuurd door Cem. Eén-twee met Maarten en toen naar Vincent Kars die aan een solo begon. Gestopt in de verdediging.
Velsen was net zo fel als wij. Dat merkte Jos toen hij al duwend een solo begon. Mooie voorzet. Helaas wat Lucas net te laat. Even later poeierde Maarten op doel. Gestopt. Vincent probeerde de rebound maar kon ook niet scoren.
De verdediging draaide op volle toeren. Velsen kwam mooi georganiseerd door en Joost, Vincent de Moll en vooral de alom aanwezige Quirijn liepen alles dicht. Het kraakte, maar ze hielden stand. Vooral de fantastische reddingen van de heldhaftig uitkomende keeper Martijn hielpen de nul te houden. Het resulteerde in veel corners. Bij Velsen zijn die stuk voor stuk gevaarlijk. En wij hebben altijd moeite om de mannen te dekken. Ik miste wat hartslagen daar achter het doel. Maar het ging goed.
Ondertussen gingen we door met “groot veld voetbal”. Ik was vooral onder de indruk van Maarten die vandaag 5 cm groter leek dan anders en met zeer veel power op de Velsen verdediging beukte.
Julius ondersteunde en liep weer veel kilometers. Helaas zag men niet altijd hoe mooi hij vrij stond.
Toen kwam de mooie pass van Nathan op Lucas die op geweldige wijze Vincent Kars wegstuurde. Wat is die man snel. Maarten en Lucas liepen mee en trokken voor Vincent de korte hoek open: 1-0.

Wat opviel in de tweede helft:
Velsen begon fanatiek en ondanks de waarschuwingen was bij ons niet iedereen helemaal scherp.
We hadden de opstelling niet gewijzigd. Zelfs Martijn bleef keepen en onze verdedigers die ook wel eens naar voren wilden bleven op hun post. Vandaag wilden we winnen.
Helaas moesten we eerst wakker geschud worden door de 1-1, ondanks de prachtduik van Martijn.
We begonnen een offensief en iedereen schakelde een versnelling hoger.
De buitenspelers begonnen duels te winnen en kwamen steeds dieper door. Lucas en Jos trokken voor vanaf links en Julius en Maarten gingen over rechts. Noori kwam soms in de spits een teenlengte te kort om in te tikken. Maarten poeierde nogmaals op doel. Dat deden we te weinig. Waar was Tim?
Na een lange vrije trap van Joost leek Noori doorgebroken, maar er was al afgefloten voor hands.
Nathan was helemaal in vorm en stond prachtig spel te verdelen met subtiele passjes. Cem stuurde de voorhoede weg met harde schoten. Vincent assisteerde overal. Zijn conditie is nog prima.
Vreemd genoeg vielen we wat terug in ons “klein veld voetbal” omdat we nu voorin de duels konden winnen. We hadden ook gewoon geen geluk en kwamen maar niet tot scoren.
Tja, en toen werd aan de andere kant op weergaloze wijze een van de vele corners ingekopt via de binnenkant paal: 1-2. Balen.
Toch was dit waarschijnlijk onze beste wedstrijd tot nu toe en zeker tegen de beste tegenstander.

Groeten van de tevreden coaches Aad en Wouter

Vogelenzang D2 uit

Ha die D5 mannen,

We speelden vandaag tegen de nummer 2 en serieus als onze mannen met hun sport bezig waren ze extra vroeg naar bed gegaan. Sommige spelers hadden zo goed geslapen dat hun ogen nog dicht zaten op dit vroege uur. Bijna iedereen was op tijd. We missen nog steeds Vincent Kars, maar verder waren we compleet. Martijn ging op doel en het weer was heel aardig.

Wat opviel in de eerste helft:
In het begin waren er een aantal spelers die nog niet goed draaiden. Cem was traag. Thomas zocht naar de richting in zijn schot, Tim leek het doel van de tegenstander kwijt, Nathan had het koud en Maarten speelde vandaag wel erg lief.
Joost bulldozerde vanaf de linksback plaats en stuurde Jos weg. Quirijn was achterin aan het organiseren met zijn fantastische timing en Vincent de Moll liep gaten dicht bij de overgewaaide ballen. Tibo probeerde tevergeefs het middenveld in bezit te nemen.
Jos en Julius hadden opdracht om de achterlijn te halen en voor te trekken, terug naar de penalty stip. Dit lukte soms en ook Joost kwam eenmaal zo ver. Helaas waren er te weinig spelers die ingelopen waren.
Ongelukkig genoeg was er even later een probleem in de achterhoedde waar Cem en Vincent een aanvaller niet de baas konden die prachtig over Martijn krulde: 1-0. Dit was jammer want het leek niet nodig en Martijn stond fantastisch te keepen met heldhaftige reddingen.
Eindelijk vond Tim zijn ritme. Passeerde een man, maakte een één-twee met Julius en trok cross voor naar Jos die prachtig vrij stond. Jos kreeg de bal niet goed op de pantoffel en miste ongelukkig.
Dit bleef ook de ruststand. Ondanks de pegel van Joost bij een vrije trap. En ondanks de spectaculaire solo’s van de onvermoeibare Lucas en de fel invallende Noori.

Wat opviel in de tweede helft:
We waren niet van plan om op te geven. Joost op doel en met Martijn in de spits probeerden de coaches iets nieuws. Het pakte goed uit. Nathan speelde geweldig als rechtsback en controleerde met Quirijn. Noori bestreek een groot deel van het middenveld als een terrier. Cem groeide met de minuut en werd steeds lastiger van de bal te zetten.
Grote complimenten voor onze buitenspelers Julius en Jos die steeds aanspeelbaar waren langs de lijnen. Cem en Tim gaven rugdekking. Maarten schoof in en hield de verdedigers van Vogelenzang onder druk. We speelden steeds op de aanvalshelft. Toch was het weer een counter die ons de das om deed. Een doorgebroken speler schoot over de correct uitlopende Joost heen: 2-0.
Wij lieten ons niet kennen. Noori en Thomas veroverden de bal. Cem stuurde Jos weg. Hij wist tot een schot te komen. Werd helaas gestopt, maar belande tussen drie verdedigers. En Maarten die zich ertussen wrong en mooi strekkend in de hoek schoot: 2-1.
Nu begon het te lopen. Cem was niet meer van bal te zetten. De vleugelspelers, Jos en Julius, kregen alle ballen en liepen zich suf. Tim en Maarten tikten steeds sneller. Vincent liep overal en werkte prachtig samen met Tibo in het centrum. Iets te veel risico achterin. De enige counter werd direct weer een doelpunt ondanks dat Joost de bal nog aantikte: 3-1. Joost keepte trouwens prima en na een mooie redding schoot hij direct met een enorme uittrap naar Maarten die op volle snelheid aannam, twee mannen uitspeelde en zonder te aarzelen de 3-2 inschoot.
De nu volgende periode is niet te beschrijven. De D5 blijkt nog een geheime versnelling te bezitten. Vogelenzang was in paniek. Een geweldige aanval over rechts met Julius, Tim en Maarten. Tim schoot net voorlangs en de attent ingegleden Jos, bij zijn linkerpaal, miste net omdat hij vergat te corrigeren voor de kort daarvoor begonnen regen en de daardoor iets sneller glijdende bal. Onze mooiste aanval.
Nu gingen alle trossen los. Lucas dribbelde, wrong en tikte, Cem beukte en schoot op doel (wie zeurde er over traag?), Tim kapte en draaide, Maarten haalde nog eens uit, Julius pikte op en bracht naar voren, Jos trok voor van de achterlijn, Tibo spijkerde het middenveld dicht. Quirijn passte en Tim poeierde.
Corner: alles naar voren, algehele paniek bij Vogelenzang. Helaas lukte het niet ondanks opnieuw een aantal niet te beschrijven kansen. Eindstand: 3-2 en te weinig voor onze prachtige inspanningen.

Groeten van de tevreden coaches Aad en Wouter

DIOS D4 thuis bij Geel-Wit

Ha die D5 mannen,

Al om 8.30 uur klonk het fluitsignaal voor de wedstrijd tegen DIOS. Deze mannen staan twee plaatsen boven ons in de competitie. Bijna iedereen was op tijd wakker en helaas ontbrak Vincent Kars nog steeds na zijn ooroperatie. Martijn stond op doel en verder was Joost op de linksbuitenplaats een verrassende opstelling met het idee meer schoten op het doel af te vuren. De mannen van DIOS zagen er groot uit, enorm groot.

Wat opviel in de eerste helft:
We kwamen stroef uit de startblokken. Een aantal spelers zocht naar het goede ritme op de vroege ochtend. Joost zocht zijn nieuwe positie. Tim zocht zijn timing en zelfs Lucas kwam nog niet in zijn spel. Nathan leek niet helemaal wakker.
DIOS nam het initiatief. Gelukkig stond de verdediging pal. Thomas zette overal een voetje tussen. Quirijn had weer die perfecte timing. En uiteindelijk was het steeds Cem die de opbouwende poeiers over de vleugels verzorgde. Keeper Martijn was alert. We hielden stand onder de aanvalsgolven van DIOS.
Op het middenveld was vooral Vincent de Moll actief die vorige week tijdens een Coopertest opeens zijn fenomenaal loopvermogen had ontdekt. Samen met Tibo steunde hij de verdediging en probeerden ze de aanval weg te sturen. Dat was vaak alleen Joost. Het aantal schoten op doel viel nog tegen en het was Tim die de beste poging deed.
Toen gaf Vincent de Moll een mooie pass naar buiten. Joost pikte op en begon aan de uitvoering zoals de coaches zo graag als standaard procedure zouden zien. Let op dus.
Joost nam de bal mee naar buiten en ging niet naar het doel maar naar de achterlijn. Linkshalf Jos liep al naar binnen. Maarten en Tim schoven in positie. Joost haalde de achterlijn en trok voor. Niet in de doelmond maar een meter of 4 er vanaf. Maarten nam aan maar kwam niet in vrije positie. Hij legde terug op Tim die geduldig afgewacht had. Tim legde zuiver aan en schoot in: 1-0. Het lijkt zo makkelijk.
Helaas leden we even later balverlies op het middenveld en werd de verdediging er uit gelopen.
Noori kon er niet meer bij komen en keeper Martijn die goed uitliep werd gepasseerd.
Kan een keer gebeuren. Helaas gebeurde het niet lang daarna nogmaals vergelijkbaar. Ruststand 1-2.

Wat opviel in de tweede helft.
Joost ging keepen. Martijn rechtsback.
We werden duidelijk wakker. Jammer genoeg had Joost problemen met zijn uittrappen die niet zo mooi aankwamen als vorige week. Hij sprong wel overal tussen.
We bouwden beter op met Quirijn en Jos links. Maarten en Lucas streden in het centrum. Julius kwam goed door over rechts en Tim had zijn timing terug. Hij loste een paar prachtige schoten.
Nathan verdiende een standbeeld door als middenvelder gaten dicht te lopen in de verdediging. Hij en Vincent de Moll konden de DIOS aanval bijhouden.
Noori stond op een boomlange vleugelspits en bracht hem tot wanhoop. Julius en Tim dolden de al ever reusachtige verdedigers uit.
Quirijn bleek de eerste helft op reserve te hebben gespeeld en schakelde nu over op de hoofdtank. Passen is soms minder vermoeiend, maar hij had energie zat.
Ik denk dat we toch net niet slim genoeg speelden. Ik zag geen voorzetten meer van de achterlijn terug het veld in. Alles ging direct richting doel en daar deed de keeper goed werk.
Net toen ik vond dat we mooi stand hielen in de tweede helft liepen alsnog tegen een suf doelpunt aan. Nathan deed prachtig reddend werk maar met wat geluk wist DIOS toch in de korte hoek te frommelen.
Eindstand 3-1. De coaches zijn de hei op vertrokken om, zolang als ze nog getolereerd worden, ideeën te bedenken om dit geweldige team tot winstpartijen te brengen.

Groeten van de coaches Aad en Wouter

Onze Gezellen D3 uit

Ha die D5 mannen,

Vandaag speelden we uit tegen de koploper OG D3. We misten belangrijke krachten zoals Lucas: veel beterschap met zijn pink gewenst, Vincent Kars, kleine ooroperatie, en ook Nathan ontbrak voor een trainingskamp. Cem was na een week griep weer terug. Rory uit de D4 kwam helpen.
We speelden op kunstgras en het waaide zo hard dat er af en toe een hamburger uit de nabijgelegen McDonalds kwam langs vliegen. De coaches staan onder zware druk om de D5 motor draaiende te krijgen en bedachten een concept dat 4 spelers achterin vastspijkerde en ook een linie van 4 man op het middenveld. Dit zou voorin ruimte moeten creëren voor onze snelle spitsen. Joost ging op doel. De OG mannen zagen er enorm groot uit.

Wat opviel in de eerste helft:
Wij begonnen met grote felheid. Het was direct duidelijk waarom juist Rory aan de selectie was toegevoegd.
Hij liet zien dat je ook van duwende spelers die een kop groter zijn ieder duel kan winnen. Daarna benutte hij de ruimte in de voorhoede. We stonden daar met weinig spelers tegen een overmacht aan OG. Rory slalomde erdoorheen alsof het zoutpilaren waren en vond al snel de combinatie met de al even onvermoeibare Maarten en Jos. Rory voegde een belangrijk element toe: hij kreeg teveel ballen in zijn voeten aangespeeld en vroeg om diepe passes. Hij was immers sneller dan de OG verdedigers.
Julius stond bovenwinds en het duurde iets langer voor hij in het spel werd betrokken. Prachtig vrij staan levert uiteindelijk balbezit en ons middenveld begon over rechts te passen.
Cem schoof mooi in bij een corner en poeierde net naast. Maarten onderschepte de uittrap van de keeper maar zag zijn schot gestopt. Rory werd met steeds meer OG verdedigers tegen het kunstgras gewerkt.
Jos kwam door over links, schot, gestopt.
Waarom scoorden we niet? Staat OG voor Ongelofelijk Geluk? Tot overmaat van ramp kregen we na een dekkingsmisverstand een doelpunt tegen: 1-0.
Jammer, want onze verdedigers Thomas, Noori, Cem en Martijn werkten goed samen in het veroveren van de bal. Er was verbetering mogelijk bij het uitverdedigen. Er werd soms wat richtingloos weggetrapt. Joost was op dreef en wist met de wind en nauwkeurige uittrappen direct onze voorhoede te bereiken.
Op het middenveld stonden Quirijn, eindelijk!, Tibo, Tim, Vincent de Moll en eigenlijk ook Rory. Hier werd goed samengespeeld. De vleugelspitsen zakten soms terug en Rory bracht veel ballen zelf naar voren zodat we toch met drie aanvallers leken te spelen. Wat heeft die Rory een conditie! Tibo en Vincent doken goed in gaten en veroverde steeds de bal. Als zij hun passes nog wat meer oefenen zijn ze een geweldig centraal middenveld. Tim bouwde op maar had geen geluk met zijn enorme pegel op doel. Quirijn veroverde veel ballen en bracht die naar Jos op links.
Na een lange OG trap kwam onze verdediging snelheid te kort. Onze snelste man, Thomas, kwam pijnlijk ten val. Martijn liep al kreupel van een eerdere ingreep en Joost kon niet meer stoppen: 2-0. Ruststand.

Wat opviel in de tweede helft:
Wij gingen vol optimisme door op zoek naar meer geluk. Jos, linkshalf, en Rory, linksbuiten, combineerden. Rory waaide al snel met de ballen mee naar rechts en Jos schoof naar voren. Maarten werkte zich uit de naad. Quirijn probeerde Rory tevergeefs in te halen met “meeste schoppen krijgen” en de OG keeper die mij aanvankelijk toch niet zo goed leek werd de held van de wedstrijd.
Omdat de OG spitsen enorm snel waren durfden we niet te scherp op buitenspel te spelen. Dat verhoogde wel het aantal counters tegen. De verdedigers bleven draven. Wat we kunnen leren van OG is het voortrekken een meter of 5 voor het doel. Daar stonden dan veel vrije spelers. Dat zou ook iets voor ons zijn.
De rest van de wedstrijd is samen te vatten met prachtig voetbal aan onze kant met steeds net geen doelpunt en snelle counters bij OG (Onbesuisd Geduw) waaruit wel doelpunten ontstonden (Ongelofelijk Geluk). De 6-0 was buitenspel, maar dat maakte ook niet meer uit.
Het is duidelijk. Aan individueel talent ontbreekt het niet vinden ook de ouders van de D5. Nu nog een paar coaches zoeken die al dat talent in rendement omzetten.

Groeten van de coaches Aad en Wouter, inmiddels terecht bang voor witte zakdoekjes