vriendschappelijk tegen Geel-Wit D2 op gras

Ha die D5 mannen,

We hadden vandaag geen competitiewedstrijd dus regelden de coaches een vriendschappelijke wedstrijd tegen Geel-Wit om de organisatie in het team verder bij te schaven. Na een dag van enorme regenval was het veld opgedroogd en het weer heerlijk zacht. We misten alleen Quirijn die ziek was.

Wat opviel in de eerste helft:
Of het kwam door een experiment met de opstelling of doordat er een paar spelers nog niet helemaal scherp waren weet ik niet maar we begonnen niet best. De passes kwamen slecht aan en ik zag een paar spelers ballen “weg” schoppen in plaats van “ergens naar toe”.
Het oogde ongeïnspireerd en Geel-Wit nam het initiatief met een paar mooi opgezette aanvallen.
Noori had een hele klus met een linksbuiten die dacht Noori om te kunnen duwen. Dat bleek een vergissing. Thomas miste de samenwerking met Quirijn en zocht naar de juiste positie. Tibo ving de eerste aanvalsgolven op. Nathan draaide prima als linksback en begon over links aan de opbouw.
Ondertussen moest Keeper Joost al een paar keer redding brengen en belandde een bal op de lat.
Gelukkig hadden wij meer individuele klasse in huis, met bijvoorbeeld Julius die prachtig over rechts soleerde of met Tim en Maarten mooie combinaties opzette. Julius komt ook ver terug om ballen op te halen. Ik constateerde na twee prachtige doelpunten: Geel-Wit tegen Julius: 0-2. Daarbij deed ik een aantal spelers tekort: Martijn kreeg steeds meer grip op de linksbuiten plek en werkte samen met Jos en de altijd ijverige Vincent Kars. Nathan stond daarachter met veel bravoure aanvallers uit te dollen en mooie openingspasses te verzorgen. Tim blonk vandaag niet uit door zijn prachtige schot, maar juist door zijn balveroveringen. Vincent de Moll maakte weer veel meters, maar leek een beetje op zoek naar de juiste positie. Maarten zocht nog naar zijn gebruikelijke powerplay.
Joost stond geweldig uit te trappen. En dan Cem die naar een kans zocht om eens op dat doel te schieten. Toen dat lukte zag Martijn al aan Cem’s aanloop, dat de keeper deze loeier nooit klem zou kunnen pakken en schoof in voor de rebound. Zijn keeper ervaring bleek gelijk te krijgen en als een streep schoot Martijn op slag van rust de 0-3 binnen.

Wat opviel in de tweede helft:
Quirijn kwam zowaar toch nog meespelen. Zijn ziekte bleek een voedselvergiftiging en hij vond dat het wel weer kon. We waren compleet. Martijn op doel en Joost laatste man. Joost trok veel naar rechts om Thomas te helpen die moeite had om de twee over rechts opkomende spelers te stoppen. Het ging vaak goed, maar na een breedtepass schoot Geel-Wit langs de kansloze Martijn: 1-3.
Ik ben vaak lovend over spelers die veel mooie passes geven, maar ik moet ook eens aandacht geven aan spelers die veel mooie passes krijgen. Julius was vandaag het lichtende voorbeeld. Het gaat om voetballen zonder bal en steeds een aanspeelbare positie innemen. Julius deed dat als beste en in combinatie met zijn terugzakken kreeg hij veel passes.
Ondertussen was Joost naar voren geschoven en dat gaf nieuwe impulsen op het middenveld. Hier stond ook Lucas hard te werken en mooi ballen door de geven aan de buitenspelers. Maarten zette zijn gebruikelijke druk en na een soort minioffensief kon Vincent de Moll die steeds beter zijn plek begon te vinden afronden tot de 1-4. Tibo en Noori kregen grip op het middenveld.
Ook Jos draaide beter met meer diepe passes op links, haalde op snelheid de achterlijn en trok zuiver voor. Ditmaal was het Lucas die mooi opgesteld in knalde: 1-5. Lucas zette kort daarna een mooie aanval op met Vincent Kars en ik meen Tim. Maarten leek eerst de voorzet te verprutsen, maar herstelde en schoot de 1-6 binnen. Door het vertrouwen in de komst van Quirijn en de voorsprong liet ons middenveld meer aan de verdediging over. Iets te veel: 2-6.
Tot slot ramde Joost in een massale aanval de 2-7 binnen. Lekker gevoetbald. Het teamspel kan beter. Dat zal zelfs moeten als we tegen betere tegenstanders ook willen winnen. Gelukkig zagen de coaches weer veel individuele klasse.

Groeten van de coaches Aad en Wouter

HBC D6 thuis op Geel-Wit

Ha die D5 mannen,

We speelden al om 8.30 uur op Geel-Wit. Dat was behoorlijk vroeg. Gelukkig was bijna iedereen er. Alleen Noori was ziek. We speelden op gras en het was droog. Nog wel.

Wat opviel in de eerste helft:
De coaches vroegen om een felle start zodat we vanaf het begin HBC zouden imponeren. Helaas weten de coaches het juiste knopje nog niet te vinden en startten we zo duf dat na 42 seconden Nathan, die wel scherp was, al met een bijna onmogelijke actie een doelpunt moest voorkomen door een voetje voor een schot van een doorgebroken speler te zetten.
Waar ik zeer tevreden over kon zijn waren de mooie combinaties over de vleugels. Dit plan liep wel en ik zag prachtige passes vanuit het centrum waar afwisselend Martijn, Cem, Vincent de Moll, de soms teruggezakte Vincent Kars, Tibo en Julius stonden. Jos en Maarten werden diep weggestuurd en haalden regelmatig de achterlijn. Helaas stond er een prima keeper in het doel.
Een hele mooie aanval begon bij Martijn met een prima steekpass op Jos. Jos vertrok naar de achterlijn en trok mooi voor richting de meegelopen Vincent Kars en Lucas. Zij kwamen net te kort, maar de zeer attent ingeschoven Julius drukte het doelpunt binnen met een loepzuiver schot: 1-0
Vincent Kars en Lucas kregen steeds meer grip op het centrum. Maarten had vandaag maar geen geluk. Zijn solo op doel werd door de keeper gestopt. Even later schoot hij van dichtbij over.
Tim was ook op stoom en werkte nu steeds meer samen op rechts met Julius.
Achterin liep het niet. Thomas had rechts een zware tegenstander die later door Martijn ook niet onder controle was te brengen. Nathan had ook een zware tegenstander, maar was in vorm vandaag. Quirijn assisteerde overal, maar kreeg de samenwerking niet goed op orde. Dat resulteerde in een counter die na een dekkingsfout achter keeper Joost belandde: 1-1.
De 1-2 was echt suf. In een counter die sommigen als buitenspel beoordeelden kon Joost makkelijk ingrijpen buiten zijn strafschopgebied. Hij koos ervoor de bal niet aan te raken en over de achterlijn te laten lopen. Toen Joost dacht dat de bal echt achter was kwam er nog een HBC speler die alsnog voortrok. De scheidsrechter heeft altijd gelijk. De 1-3 begon met onnodig balverlies en een overlopen verdediging en eindigde met een prachtige lob over de uitgelopen Joost. De coaches waren ondertussen wanhopig dat we tegen dit HBC de wedstrijd zo uit handen gaven.

Wat opviel in de tweede helft:
Joost ging ondanks recente griep en adviezen om “zuinig” te spelen direct volle bak in de strijd en bracht nieuw elan in de ploeg. De linkervleugel richting Jos kwam tot leven en Jos liet weer mooie staaltjes zien. Mooi ondersteund door Vincent Kars die keihard werkte, Lucas die met de week sneller lijkt te worden en Nathan die nu linkshalf stond. Wat heeft Nathan toch een mooie pass in de benen.
We namen het initiatief terug. Joost schoof gevaarlijk ver naar voren.
Quirijn en Thomas maakten overuren en gelukkig was keeper Martijn weer in bloedvorm.
Julius, Tim en Maarten streden rechts en ik zag opnieuw mooi samenspel. Het kwam maar niet tot rendement zelfs niet toen Maarten zijn solo op doel mocht overdoen. Hij schoot echt strak langs de paal in, maar die keeper redde weergaloos.
Gelukkig kreeg Maarten even later toch loon naar werken. Na een opening van Tibo op Nathan werd een aanval opgezet met Lucas en Vincent Kars. Uiteindelijk ingepoeierd door Maarten: 2-3.
We probeerden nog van alles, maar we begonnen moe te worden. Bij Joost was de pijp leeg. Hij werd vervangen door Cem. Quirijn liep ook op zijn tandvlees en Martijn groeide tot heldenstatus. Toch werd hij twee keer gepasseerd en het was beide keren Thomas die met een uiterste inspanning de bal nog net voor de lijn naast tikte. De regen viel ondertussen met bakken uit de hemel.
Jammer. Het wilde niet lukken. Ik vrees dat we het over onszelf hebben afgeroepen door niet allemaal scherp te zijn. Ook zag ik hier en daar wat conditiegebrek. Op naar de training dus en aan de slag.

Groeten van de coaches Aad en Wouter, die op zoek blijven naar de juiste aanpak

DSS D6 uit bij kunstlicht

Ha die D5 mannen plus invallers,

In deze verzette wedstrijd misten we Tim, die wel kon komen kijken, Vincent de Moll, Noori en Joost.
Jos kon op het laatste moment toch. Na strenge selectie haalden de coaches Polle, Boris en Jeffrey van de transfermarkt. Het kunstlicht gaf een speciaal sfeertje. We speelden op kunstgras.

Wat opviel in de eerste helft:
DSS had een opvallende spits. Een soort “stoomwals” met een goede techniek. Gelukkig was na twee dieptepasses de stoom er een beetje uit en bleef slechts “De Wals” over.
Wij moesten aanvankelijk wennen aan de nieuwe spelers en de vaak nieuwe posities. De verdediging zocht naar organisatie en compenseerde met keihard werken en de fabelachtig keepende Martijn.
Vooral het vele praten tussen Jeffrey en Martijn is een voorbeeld voor hoe het moet. Thomas probeerde weer overal tussen te zitten, Nathan verdedigde uit met koele rust en zelfvertrouwen en Quirijn was, als altijd, nauwelijks te passeren. De aansluiting met het middenveld kwam van Jeffrey en Tibo die vandaag opvallend veel kilometers maakten.
Hier begon ons middenveld met Boris, Cem en Vincent. Aad wisselde zo vloeiend dat er steeds verse spelers op alle posities stonden zonder de balans te verstoren. Ik vond het knap.
Julius en Maarten begonnen elkaar te vinden in prachtige combinaties. Links werkten Jos en Boris geweldig samen. Centraal zaaiden Polle en Lucas paniek. Ik was onder de indruk van de snelheid waarmee we een systeem ontwikkelden met zoveel vreemde spelers, posities en wissels.
En dan de reddingen van Martijn. Hij was nóg beter dan vorige week.
Polle frommelde na een professionele actie, met zijn rug naar het doel en een mooie piesboog, de bal achter de DSS keeper: 1-0.
Al even later werd een poeier van Polle gestopt. We zetten nu steeds meer druk met Maarten en Jos over de vleugels en Polle en Lucas door het centrum. We hadden ook een steeds beter antwoord op de counters en anders liep keeper Martijn heldhaftig uit. Hij voorkwam minstens twee doelpunten.
Op een loepzuivere corner van Maarten liet Vincent zijn spitsinstinct zien en drukte de 2-0 binnen.
De regen viel met bakken uit de lucht, maar zelfs het publiek leek het niet te merken.

Wat opviel in de tweede helft:
DSS probeerde het initiatief terug te krijgen, maar onze organisatie was nu op orde.
Lucas liet zijn enorme snelheid zien. Cem stond als een mortier op doel te schieten. Helaas met een iets te hoog afgesteld vizier. Combinaties waren talrijk en Jos werd door Boris nog maar eens weggestuurd voor een lange rush. Jos kon alles vandaag. De bal kleefde als een magneet aan zijn voet. Passeren ging vanzelf en hij hield overzicht voor mooie voorzetten. Zo lanceerde hij Lucas, die zelfverzekerd afrondde: 3-0.
Nu het systeem niet alleen werkte, maar ook nog tot doelpunten leidde kon het feest beginnen.
Van de krampachtigheid van vorige week was niets te merken. Onbevangenheid troef.
En wat belangrijker was: we bleven combineren. DSS kwam er niet aan te pas op een enkele counter na maar “De Wals” was ondertussen vertwijfeld gereduceerd tot “De als….”.
Rechts driehoekten Julius, Maarten en Polle. Links Boris, Jos en Vincent. Centraal Quirijn, Cem en Lucas. Het leek wel een rondo. De verdediging werd gedirigeerd door Jeffrey en hield met Nathan en Thomas en ondersteuning van Tibo gedisciplineerd de linies gesloten.
En we scoorden. Een mooie combinatie van Quirijn naar Cem die Lucas lanceerde: goal. De mooie rush van alleskunner Jos die geweldig de keeper omspeelde: goal. En de actie van Maarten naar Julius die uiteindelijk Lucas opnieuw in scoringspositie bracht; 6-0. Wat een sambavoetbal en wat een feest.
Speciale dank aan onze invallers Polle, Boris en Jeffrey en de lijnrechters. En natuurlijk de complimenten aan het hele team: perfect gedaan!
Toen ik na afloop langs de indrukwekkende DSS spits liep hoorde ik nog slechts een onzeker “ssss”.

Groeten van de trotse coaches Aad en Wouter