Alliance '22 Elftal D5 2009/2010

zaterdag 17 april 2010

HBC D6 thuis op Alliance

Een beetje later dan normaal, maar nog net voor de volgende wedstrijd.
Het verslag van de wedstrijd tegen HBC.

Gisteren speelden we een geweldig onderling toernooi met de samen met de C.
Een soort afscheid van het oude complex in neo-container architectuur.

Ik heb geholpen met de BBQ en mijn voorhoofd is nog steeds “medium rare” en de rest van mijn lijf een soort gerookte paling.

Met ruim 100 spelers verorberden we 200 worsten, 150 hamburgers en 140 kipsatés inclusief de omlijstende salades.
Ik vraag me af of er vandaag nog iemand vooruit te branden is.
Het was beregezellig.

Ach, het weer is goed, we gaan lekken ballen bij UNO, tot straks.

Ha die D5 mannen,

Met de schik nog in de benen na de zware wedstrijd tegen DIOS traden we vandaag aan op de thuissteppe tegen HBC. Een stevige tegenstander met veel grote mannen in het team. De vorige keer hadden we er na een stroef beging tegen gewonnen met mooie cijfers. In het najaar verloren we nipt.
Het uitgebalanceerde voedings- en voorbereidingsprogramma van de coaches werd wreed verstoord doordat het programma een half uur was uitgelopen.
Slecht nieuws was de gebroken arm van Maarten. Gelukkig hadden ze de arm er met pinnen en schroeven weer aan kunnen zetten, maar Maarten liep met pijnstillers langs de zijlijn.
Wouter kon zijn dreigement om niet te komen, niet waarmaken: de aswolk hield zijn vliegtuig aan de grond. We hadden geen ingeleende spelers.

Wat opviel in de eerste helft:
De coaches kozen opnieuw voor het concept met snelheid achterin en kracht op het middenveld. Lucas en Vincent speelden op de achterste lijn met Thomas en Nathan. Ook Cem stond daar weer prima afstopwerk te doen. Cem is ook belangrijk voor de lange ballen naar voren. Quirijn stond werklustig te proberen orde in de linies te krijgen.
In de voorhoede liep het niet zoals vorige week. Dat was niet zo vreemd want ons sterke wapen, de combinatie tussen vleugelspitsen Jos en Maarten, werd hier node gemist.
Joost speelde vanuit het centrum Jos aan. Jos was snel, maar vond onvoldoende aansluiting.
Julius en Tim werkten over rechts. De samenwerking ging steeds beter. Zij hadden last van een paar grote verdedigers. Noori en Joost probeerden het centrum te veroveren, maar hier werd goed overgetikt door HBC. Nathan schoof in met mooie technische bewegingen.
De 0-1 was een afstandsschot door alles heen in de uiterst linkerhoek. Martijn, die knap stond te keepen, zag de bal te laat tussen alle benen en kon er niet meer bij.
Aan de andere kant leverde een geweldige rush van Jos geen doelpunt op. Julius schoot in het zijnet.
De verdediging die goed samenwerkte had opeens een misverstand tussen Lucas en Vincent: 0-2.
We gaven niet op en Joost deed er nog een schepje bovenop. Tot mijn verrassing nam hij een corner vanaf de rechterkant. Over alles heen naar de perfect opgestelde Jos. Mooi boogschot: 1-2.
Even later drukte Joost door de verdediging. Strekte zijn rechter (chocolade-)been tot de pijngrens en punterde de 2-2 binnen. De wedstrijd was weer open.

Wat opviel in de tweede helft:
De coaches gingen op de aanval spelen, met de snelle mannen weer voorin.
Het pakte slecht uit. Een schot tussen alles door werd door keeper Joost te laat gezien: 2-3.
Bij een counter kwamen we snelheid te kort en kon HBC vrij doorbreken. Joost liep goed uit. Dwong de aanvaller tegen de paal te schieten, maar de rebound leverde de 2-4.
Ondertussen voetbalden we met dubbele energie om dit tij te keren. Vooral Lucas viel op met Ninja-achtige bewegingen om ballen uit de lucht te plukken. Martijn stond stevig aanvallen op te vangen.
Helaas vonden we onvoldoende structuur en over overspelen lukte minder dan anders.
We moesten het vandaag vooral van solo’s hebben. Ik zag mooie acties van Nathan, Tim en Julius die bleven zoeken naar combinaties. Jos bleef diep gaan op links. Martijn kreeg meer grip op het middenveld en legde de brug tussen Noori en Quirijn en de spitsen. Werklust genoeg.
Noori en Cem liepen overal gaten dicht. Helaas waren er daar nogal veel van.
Vincent schoot na een lange solo onder de keeper door. Daarbij verloor het schot net de veel kracht om een doelpunt te worden. HBC had net meer geluk.
Quirijn, Noori en Thomas deden prima werk achterin maar konden het afstandschot niet voorkomen. Joost was uit positie en kon de 2-5 niet stoppen. Het werd zelf 2-6.
Lucas was nu echt kwaad en liet de bal gewoon niet meer los totdat de 3-6 erin zat.

Groeten van de coaches Aad en Wouter, en volgende weer beter.

zaterdag 10 april 2010

DIOS D4 uit

Hoe mooi het weer was,
Hoe groot de blijdschap over de rentree van Tim,
Hoe groot de schrik over het ontbreken van Quirijn (hij kreeg zijn haren niet op tijd gekamd?)
Hoe we onszelf de hele eerste helft kwijt waren,
Hoe we onszelf in de rust hervonden,
Hoe we een geweldige mentaliteit lieten zien,
Hoe we in de tweede helft eigenlijk gelijk speelden,

Kortom lees het in het verslag van de wedstrijd tegen DIOS D4

Groeten van de coaches Aad en Wouter

Nagekomen bericht:
Met de rug van Noori gaat het gelukkig weer beter


Ha die D5 mannen,

Het was geweldig weer en na een traditioneel toeristische tocht arriveerden we na vele omwegen in Nieuw Vennep. Waarschijnlijk werd Wouter dit maal gesponsord door: Cruquius Woonboulevard, Getsewoud makelaars Onroerend Goed, Hoezo-Holland-Vol?.nl en een leverancier van de rode lampjes in stoplichten. DIOS D4 staat ongeslagen bovenaan, speelt doorgaans stevig en heeft een paar reusachtige spelers. Wij speelden geheel op eigen kracht, hadden een klein feestje omdat Tim weer mocht meedoen en we misten helaas Quirijn.

Wat opviel in de eerste helft:
Tja, je hebt wel eens een speler met een mindere dag. Het komt ook voor dat een pass niet aankomt, of dat een duel niet gewonnen wordt. Dat we een keer niet voor onze man komen, of dat de buitenspelval niet helemaal werkt. Er wordt ook wel eens een enkele keer wat minder overgespeeld of dat er heel even iemand staat te suffen.
Dat dit allemaal tegelijk gebeurd, bij iedereen en een hele wedstrijdhelft lang is bepaald zeldzaam. Helaas vandaag niet zeldzaam genoeg. Complimenten voor Noori en vooral Cem die als leeuwen streden. Helaas moest Cem uitvallen met een zere voet.
De linker flank kwam met Joost en Jos niet in het spel. Waar was na 5 wedstrijden opeens Pim gebleven? Tim zwoegde rechts en had zichzelf een andere rentree gewenst.
Maarten en Vincent Kars brachten nieuw elan. Tibo en Lucas vraten kilometers. Vincent de Moll was zijn positie aan het zoeken en bleek ook nog een beetje ziek. Nathan moest een enorme spits afstoppen en kon het desondanks toch niet laten een keer naar voren te gaan.
We kregen 5 goals om de oren waar keeper Martijn totaal niets aan kon doen. Vooral de 5-0 was een prachtige kopbal.

Wat opviel in de rust:
De mannen, die normaal een ijzeren mentaliteit hebben, zaten er verslagen bij. Waarom lukte er vandaag niets en kwamen we maar niet aan echt voetballen toe? Dit was niet leuk meer. Jos overwoog bijna met voetballen te stoppen.
Coach Aad gaf aan dat er een gekke opstelling zou komen om het tij te keren. Met Lucas en Vincent Kars bracht hij snelheid in de verdediging. Met Martijn bracht hij kracht op het middenveld. Verder zou iedereen opnieuw proberen alles uit de kast te spelen en meer te combineren.

Wat opviel in de tweede helft:
Het werkte. DIOS, dat in de kleedkamer de volgende 5 doelpunten had zitten verdelen werd compleet verrast. Lucas vocht als een tijger, vergat zijn hooikoorts en werkte alles naar voren. Vincent Kars was razend snel en liep de spitsen eruit. Noori zat echt overal tussen en moet compleet blauw zijn van alle ballen die hij met zijn lichaam opving. Julius en Nathan bouwden over de vleugels en Tibo en Martijn maakten indruk op het middenveld.
Maarten en Jos waren een klasse apart. Jos bleef overeind tussen permanent 3 man en combineerde weergaloos met Maarten: we voetbalden weer!
Tim schoof in, Julius kwam weer voor zijn man, Nathan won weer duels, Thomas hervond zich en Lucas was echt overal en verzorgde mooie openingspasses.
Jos en Maarten creëerden samen 3 prachtige kansen, elkaar blindelings vindend. Helaas ging er maar één in. Diepte pass Jos, Maarten op snelheid, schot: 5-1. Jos kwam net niet goed uit met zijn passen en schoot naast. Maarten produceerde een afzwaaier. DIOS kraakte, maar produceerde nog een bal op de paal, een boel slechte schoten en uiteindelijk toch de 6-1.
Heel vervelend was een compleet onnodig knietje dat Noori in de rug kreeg nadat hij een grote speler had gedold. Een smet op de wedstrijd. Noori viel uit met een pijnlijke rug.
Mannen: complimenten voor jullie veerkracht en het vermogen op een vreemde positie te spelen.

Groeten van de coaches Aad en Wouter

zaterdag 27 maart 2010

HFC D12 thuis op Alliance

Ha die D5 mannen, ingeleende talenten, vlaggers en fluiter,

Hoe wij ons verlies van de uitwedstrijd tegen HFC wilden rechtzetten,
Hoe we tot onze schrik naast Tim ook Martijn en Thomas misten,
Hoe Elvis en natuurlijk Pim ons kwamen versterken,
Hoe Hugo de vlag bediende, en Michel de fluit,
Hoe de vleugelspelers het spel breed trokken,
Hoe Lucas eindelijk eens helemaal los kon in het centrum,
Hoe Hugo ook nog in het doel ging staan, (neen, hij gaf de vlag aan Jeroen)

Kortom, lees over onze zegetocht in het verslag van de wedstrijd tegen HFC.
Het staat op één A4tje, het lettertype is gehandhaafd, maar ik heb doorgeschreven tot op de zijkant van het papier.

Nu voorbereiden op koploper DIOS.
Dat doen we op het KDO toernooi tegen 2e klassers en D1 teams

Ha die D5 mannen en invallende talenten,

We zijn langzamerhand gewend aan de paniek rond missende spelers, schrokken toch bij het afmelden van belangrijke verdediger Thomas en onze beste keeper Martijn. Dit telde op bij het gemis van Tim en het feit dat we de vorige keer van HFC veloren hadden. Gelukkig bleken er talrijke spelers die wilden invallen. Dit heeft vast te maken met onze aansprekende resultaten en beroemde teamspirit. Of het komt gewoon omdat er ook een voetbal binnen de lijnen ligt. Na zware selectie contracteerden we Elvis in de achterhoede en onze inmiddels vaste waarde Pim. Hugo nam de vlag. Michel de fluit.

Wat opviel in de eerste helft:
Er ontstond al snel een bekend beeld waarbij onze aanvalsgolven op de kust van HFC beukten. Hoe zouden we de counters opvangen? Quirijn had vandaag maar een meter zicht en was al buiten adem bij aanvang, na een korte nacht. Hij streed dapper. Cem imponeerde de HFC linksbuiten met indrukwekkende acties. Nathan kreeg zoveel zelfvertrouwen op onze linkervleugel dat zijn solo’s steeds langer werden. Noori gaf overal assistentie. En dan natuurlijk Elvis. Wat een controle, overal op tijd, controlerend, overzicht, elke HFC counter ombuigend naar een aanval van ons. Een plezier om naar te kijken. Op ons middenveld was het ook feest. Hier regeerde Julius. Vorige week waren zijn passes dermate zuiver en scherp dat hij tot centrale spelverdeler werd benoemd. Hij raakte ruimschoots de meeste ballen en verdeelde het spel over de vleugels. Rechts Tibo en Maarten, links Vincent Kars en Jos. In het centrum vonden we afwisselend Pim en Vincent de Moll en de vandaag weer hyperactieve Lucas. Het is vette pech voor alle mensen die al die weergaloze combinaties hebben gemist, want ik kan ze niet allemaal hier beschrijven. De passeerbewegingen waren subliem en de voorzetten waren messcherp. Helaas ontbrak in de afwerking net de controle of het geluk. De HFC keeper was ook prima. Lucas zette zijn spreekwoor¬delijke pech voort, Jos kreeg de bal steeds voor zijn linkervoet, Vincent Kars kwam een teenlengte te kort en Maarten kreeg de bal net niet goed op de slof.
Het was goed te zien hoe we samenspeelden en hoe Pim precies op de goede plekken wist op te duiken. Na weer een actie van Lucas en een gemiste kans van Vincent Kars wist Jos eindelijk de bal onder de keeper door te schuiven (links?): 1-0. Daarna liep het weer vast. De counters waren onder controle en keeper Joost had slechts en paar kleine ingrepen te verrichten.

Wat opviel in de tweede helft:
Hugo verving Joost in het doel. Het spel werd nog beter. Bijzonder was dat twee spelers, die vandaag maar niet konden afwerken en zoveel kansen misten, zo’n positief stempel op de wedstrijd drukten.
Ik bedoel Jos en Maarten. Zij speelden met een indrukwekkend zelfvertrouwen. Werden mooi aangespeeld door Nathan, Joost, Pim, Cem en Julius en trokken het spel oneindig breed. Dit dwong HFC mandekkers naar de vleugels te sturen en dit gaf de ruimte in het centrum waar Lucas op had gewacht. Dit werd zijn helft. Met rugdekking van de Vincenten, Noori en Tibo was Lucas onze punt naar voren. Hij draaide kapte, duwde en schoot uit alle standen.
Maarten brak mooi door, weggestuurd door Quirijn via Pim en Vincent Kars. Hij strandde op de keeper.
Net als even later zijn krakende afstandschot. Nog iets later de strakke voorzet van Pim: Maarten kon net niet afronden. Maar HFC was in paniek over zoveel power. Jos deed iets dergelijks over links: afstandschot, solo en dan nog een afstandschot van Vincent de Moll. HFC wankelde.
Nu kwam de mooie opbouw door het centrum startend bij Joost, via Pim toch naar links, Jos trekt twee spelers naar zich toe en zet voor naar Lucas, subtiel tikje: 2-0. Dan is het opeens zo makkelijk.
Al even later soleert Pim door het centrum en schuift de 3-0 binnen. Jos en Maarten blijven mortiervuur vanaf de vleugels verzorgen. Maarten zet mooi voor en Lucas schuift in een sliding de 4-0 in het doel. Nu was de beer los. Een rush van Lucas, een actie van Joost. Een scherpe pass van Jos en Lucas maakt zijn hattrick vol met de 5-0. De organisatie ging wat verloren en ik zag linksback Joost vanaf de rechtsbuiten positie voortrekken. Het kon geen kwaad: HFC was gesloopt en Elvis regeerde in de verdediging. Keeper Hugo kwam niet in de problemen. Tot slot poeierde Lucas nog in de korte hoek, maar de HFC keeper stopte miraculeus. Zo, dat was lekker ballen. Nu kijken of we ook het verlies tegen DIOS kunnen corrigeren. Voorlopig staan we strak tweede in de competitie

Groeten van de tevreden coaches Aad en Wouter

zaterdag 20 maart 2010

Velsen D5 uit

Hoe het lastig was te begrijpen dat Velsen niet in Velsen maar in Driehuis speelt,
Hoe we de eerste kans misten,
Hoe mooi breed we speelden (soms dan),
Hoe het soms maar niet wilde lukken te scoren,
Hoe het vaak wel lukte,
Hoe je op onze verdedigde helft in de rust rustig gras had kunnen inzaaien,
Hoe de coaches hun interesse voor de stand in de competitie terugkregen,
Kortom lees het verslag van de wedstrijd tegen Velsen D5.

Verslag van de wedstrijd tegen Velsen

Ha die D5 mannen, en aanvullende cracks,

De laatste weken zijn de coaches bovengemiddeld druk met het samenstellen van een team. Pim belt zelf al op hoe laat we deze week spelen. Ook Jan Joris stond onder contract. Beiden al met een wedstrijd in de benen. Fijn dat ze er waren want Tim zucht nog steeds onder een blessure, ook Cem, Tibo en Vincent de Moll moesten afhaken en zelfs Vincent Kars kon alleen de eerste helft meespelen.
Zou de D5 zijn overwinningen van de laatste weken tot een zegereeks kunnen rijgen?

Wat opviel in de eerste helft:
Wij speelden direct op de helft van Velsen en na een mooie pass van Pim kon Jos na 58 seconden intikken. Hij deed het niet. We speelden prachtig breed waarbij vooral de messcherpe passes van Julius genoemd moeten worden. Aanvoerder en rechtsback Thomas kon zover naar voren spelen dat hij tot voorzetten kwam. Even later een counter parerend samen met Quirijn en Nathan. Ook keeper Martijn moest al een keer knap ingrijpen: wat een reflex.
En dan weer naar voren bouwen. Hoofdzakelijk over rechts waar Thomas goed uitverdedigde, Julius zijn tegenstander compleet in zijn zak had en Noori mooi ondersteunde vanuit het centrum. De bal wilde er maar niet in, maar toen werden de honden losgelaten: de wissels Jan Joris en Maarten waren maximaal gemotiveerd.
De 0-1 begon op het middenveld bij Noori die mooi Pim wegstuurde die op zijn beurt Jos een herkansing van de eerste minuut gunde. Jos was scherp en tikte binnen: 0-1.
JJ dribbelde al even later direct door het centrum na een pass van Lucas en schoot scherp binnen: 0-2. Om te bewijzen dat hij ook kan passen gaf hij even later een assist aan Maarten, panna: 0-3.
Wat verder in de eerste helft gaf Nathan, na eerst samen met Joost een counter te hebben opgelost, een zuivere pass op Maarten die, met hulp van een polletje, onder de keeper door schoof: 0-4.
Direct daarna was Nathan terug om een bal uit het eigen doel te tikken omdat Martijn zowaar een keer werd gepasseerd.

Wat opviel in de tweede helft:
Tja, ik weet niet wat er in de rust tegen Velsen is gezegd, maar het volgende is illustratief:
Een ouder vroeg me waarom we maar op een half veld speelden. Ik heb maar iets gemompeld over ingezaaid gras op de andere helft. Velsen speelde met 3 verdedigings¬linies. Het zat potdicht. JJ trok de trukendoos open en lobde de keeper in het doel uit vanaf de achterlijn: 0-5. Maarten was vandaag indrukwekkend, net als zijn schoten. Hij beukte van afstand op de paal. Jos tikte attent de 0-6 binnen.
De materialenman had voor de wedstrijd de netten nog even gecontroleerd en in een opwelling de knopen verdubbeld. Maartens krakende schot in de kruising, na een actie van Jos, maakte duidelijk dat dit geen overbodige luxe was: 0-7.
Ondertussen maakten Lucas en Julius de ene na de andere mooie actie. Noori scoorde bijna uit een omhaal. JJ draaide op één vierkante meter langs 7 Velsen spelers, zag de vrijstaande spelers niet en drukte zelf de 0-8 binnen. Julius nam een bal geweldig op de slof. Deze volley bracht de 0-9 op het bord.
Toen ging Quirijn één keer mee naar voren, leed balverlies en na een prachtige solo in een 1 tegen 3 situatie scoorde Velsen 1-9. Keeper Joost, die één keer een bal van de middenlijn had mogen trappen, kwam er niet meer bij. Tot slot poeierde Julius nog een keer naast, Lucas miste nog een kans of drie, Nathan ramde de paal en toen was het voorbij.
We staan mooi tweede, vooral na het verlies van HFC deze week. Volgende week moeten we in de return laten zien dat ons eerste verlies tegen HFC niet terecht was.

Groeten van de coaches Aad en Wouter

zaterdag 13 maart 2010

UNO D1 thuis op Alliance

Ha die D5 mannen,

Het was weer eens raak. Paniek alom. We misten Tim, Lucas, Nathan en Vincent Kars. Gelukkig wilden Wieger en Jeffrey de eerste helft meespelen vóór hun eigen D3 wedstrijd en Pim speelde na zijn D2 wedstrijd nog een complete wedstrijd met ons. Noori was nog niet helemaal hersteld na een blessure en Cem bleek tijdens de warming-up helemaal niet te kunnen lopen. Wat een slagveld.
Michel nam de scheidsrechtersfluit in de mond en de altijd scherpe Jeroen liep met de vlag.

Wat opviel in de eerste helft:
Het was al snel duidelijk; UNO was een team dat grote en sterke spelers heeft, maar niet bijzonder technisch. Wij zetten direct druk en speelden op de helft van UNO met grote inzet en steeds sneller bij de bal. Er was ook ruimte voor verbetering. Veel ruimte zelfs. We speelden een soort flipperkast voetbal met veel half gemiste schoten, ontbrekende richting, slecht gestopte ballen, onrust, chaos en slordigheden. Gevolg was dat onze verdediging veel duels moest uitvechten tegen de fysiek sterke aanvallers van UNO. Joost liep al direct een paar trappen op net als Thomas die ik nu alvast tot de beste man van de wedstrijd wil uitroepen. Hij zou vandaag de meeste ballen wegtrappen, de meeste meters rennen en vooral de meeste schoppen tegen zijn benen incasseren. Dit alles zonder op te geven.
Jeffrey en Quirijn liepen horden over de trappende benen en zochten naar organisatie en opbouw.
We hervonden ons over links met Pim en Jos. Weggestuurd door Joost en met hulp uit het centrum van Wieger. Julius en Maarten pikten aan over rechts en het was van deze kant dat de prachtige voorzet kwam die Jos messcherp intikte: 1-0.
UNO kwam terug met een aantal counters die met hard werken en attent vlagwerk werden gepareerd. Dat keeper Martijn weer een paar keer een bal van een voet moest plukken is ondertussen gewoon geworden. Tibo en Noori begonnen grip te krijgen op het middenveld en met hulp van Pim en Julius werden Maarten en Wieger weggestuurd. Maarten trok het gat rechts en Wieger zag zijn tomeloze inzet beloond met de 2-0. Wat een rush! Tijdens de rust namen we afscheid van Wieger en Jeffrey die zich op hun eigen wedstrijd gingen voorbereiden.
Hoe zouden de coaches dit gemis opvangen? Deze wedstrijd was nog lang niet gewonnen.

Wat opviel in de tweede helft:
Martijn moest op doel blijven en Noori werd linksback.
Joost en Quirijn centrale verdedigers en Thomas moest de rechterkant blijven afstoppen.
Tibo speelde voor de verdediging. Joost ook, met veel risico. Enerzijds gaf dit versterking op het middenveld tegen de grote spelers van UNO. Anderzijds was hij te laat terug bij de lange ballen die met de snijdende tegenwind overwaaiden. Noori liep zich suf en moest vaak geholpen worden door Quirijn die kraakte. Tibo steunde Thomas en Thomas hielp Quirijn. En dan was Joost gelukkig weer terug om weg te rossen richting Pim en Jos of Julius en Maarten die goed ballen kwamen halen.
Jos en Pim speelden tegen de boomlange aanvoerder van UNO. Jos dolde hem een paar keer prachtig uit, maar de keeper wist alle schoten te stoppen.
Rechts sneden Maarten en Julius als een mes door de boter, maar strandden steeds in het centrum. Waar was vandaag de voorzet vanaf de achterlijn?
UNO weer in de counter, veel hulp op links nodig, voorzet op de slecht gedekte centrale aanvallers, onhoudbaar voor Martijn die er nog wel met zijn vingers tegenaan zat: 2-1.
We kraakten tegen de potige UNO horden. Nu kwam het op karakter aan. Joost viel uit en werd vervangen door Renzo die al een 4-3 in de benen had. Noori viel bijna om. Quirijn blies stoom uit zijn oren, Tibo bleef lopen en Thomas bleef trappen incasseren.
Maarten bleef diep gaan en combineren met Julius. Uit zo’n afgeslagen aanval kwam de bal voor de voet van de toch weer ingevallen Joost die enorm uithaalde. De bal kwam via de wind terug bij Pim die samen met Jos naar voren kluunde. Jos trok het gat en Pim bikkelde net zo lang door totdat de 3-1 opgetekend kon worden. UNO was verslagen. Dank aan het arbitrale duo.

Groeten van de coaches Aad en Wouter, trots op de inzet, fronsend over de techniek

zaterdag 6 maart 2010

HBC D6 uit

Ha die D5 mannen,

Ondanks aan tsunami grenzende regenvoorspellingen was het prachtig weer. Achter glas dan, want op het veld geselde een noordenwind de in korte broek gestoken benen van ons zeer gemotiveerde team. We waren compleet. Zelfs Tim, die nog zucht onder een speelverbod van zijn fysiotherapeut. De grootste talenten hebben altijd de lastigste blessures. De vorige keer hadden we met 3-2 verloren, na een spannende wedstrijd. Dat moest beter kunnen.

Wat opviel in de eerste helft:
Aad had een degelijke achterhoede neergezet met snelle spitsen. Thomas was fel en dook steeds in gaten om de ballen weer naar voren te trappen. Joost was verkouden en bleef iets teveel voor. Quirijn en Nathan deden veel loopwerk. Nathan bouwde mooi op en was af en toe zo Cool dat ik het er nog kouder van kreeg. Vooral zijn uitverdedigen door het centrum bezorgde soms rillingen. Gelukkig was keeper Martijn weer messcherp. Dat gezeur over geluk en die engel op de lat kan stoppen: Martijn is gewoon enorm goed en behoedde ons zeker voor 3 doelpunten door goed getimed uit te lopen.
Voorin werd Jos links zuiver weggestuurd door Nathan. Jos passeerde zijn man diverse keren en viel even uit na een trap tegen zijn been. Rechts hadden Julius en Maarten het zwaarder. Daar zat het stevig dicht met een goede back en een woud van verdedigers.
Vandaag was Lucas een verhaal apart. Samen met Vincent Kars drukte hij door het centrum. Ik heb zelden een spits met zoveel pech gezien. Als hij er dan een keer door was bleek het weer buitenspel. Een mooi schot werd door de keeper gestopt of stuitte tegen een verdwaalde verdediger. Op het middenveld liepen Tibo en Cem te kilometervreten. Vooral Cem kreeg steeds meer lucht en was op het eind van de eerste helft belangrijk in het terugrennen op overgewaaide ballen. Tibo veroverde veel ballen in het centrum. Net als Noori die altijd verrassend op weet te duiken.
Naast de counters hadden we veel kansen. Julius trok zijn voorzetten net te scherp en Vincent Kars kwam een schoenmaat te kort. Maarten en vooral Lucas strandde in een woud van benen. Toen kwam het moment van Joost, die niet echt lekker in de wedstrijd zat. Hij poeierde van afstand de 0-1 binnen.
Dit inspireerde Jos om nog eens diep te gaan op links. Hij trok voor zoals vooraf afgesproken: naar de penaltystip. Hier stond Lucas, poeier, gestuit, rebound Maarten: 0-2.
De 0-3 was weer een mooie passeeractie van Jos. Pass naar binnen op Vincent Kars, versnelling, solo, leep langs de keeper getikt, klaar. Het is ook zo simpel.
Wat later gingen we zo massaal naar voren bij een corner dat ik de 1-3 counter al begon op te schrijven. Niets van dat al, Joost tikte de 0-4 binnen. Soms lukt alles. Vooral Cem, Quirijn, Nathan en Thomas liepen de counters dicht.

Wat opviel in de tweede helft:
Dit werd de helft van de kansen. Vincent de Moll wist een mooie solo net niet te verzilveren. Vincent Kars kwam solo op de keeper ook niet tot scoren. Lucas schoot uit alle posities en standen, maar hij had vandaag gewoon geen geluk. Thomas stond even rechtsbuiten toen Vincent Kars uitviel en kwam ook gevaarlijk dicht bij een doelpunt. Maarten en Julius combineerden en schoten diverse keren.
Keeper Joost kreeg vooral een groot aantal counters te verwerken. Ook HBC had weinig geluk en miste voor open doel. Even later waren Noori, Tibo en Cem al weer in de aanval.
Toch kon de 1-4 niet uitblijven. Quirijn was volledig op en Vincent Kars kwam terug als laatste man en counterloper. Dit was een goede zet want Vincent heeft veel snelheid in de benen.
Martijn moest even wennen aan veldvoetbal na al dat keepen. Net als Joost loste hij maar eens een stevig schot. Te hard voor de keeper die de bal weer losliet: 1-5.
Mooie eindstand. Er is nog genoeg verbetering mogelijk, maar winnen is winnen en vooral het goed aansluiten en snel storen in de verdediging werkte vandaag goed.

Groeten van de coaches Aad en Wouter met dank aan onze kantinediensters en grensrechters

zaterdag 20 februari 2010

DIOS D4 thuis op Alliance

Ha die D5 mannen en invallers,

Het was vandaag de eerste dag van de krokusvakantie en we speelden tegen DIOS. Altijd lastig en nu misten we ook nog 5 spelers. De coaches belden ongeveer de hele vereniging en wisten een flink aantal hulptroepen te mobiliseren. Uiteindelijk zouden er vandaag spelers meedoen uit maar liefst 6 verschillende teams. Toch wist Aad er een mooie opstelling van te maken. Tim heeft nog steeds een vervelende blessure, maar kwam toch kijken. Het was droog maar vrij koud en er stond nogal wat wind.

Wat opviel in de eerste helft:
We begonnen fel. Onze achterste lijn met Wesley, Renzo en Joost, werkte goed samen. Vooral Elvis, die de iets later komende Wesley verving, bracht direct structuur. Op het middenveld stuurden Cem en Quirijn de voorste linies aan. Lucas Ferrari en Lucas Sterkenburg zochten naar gaten in de DIOS verdediging. Hier dook ook Noori op. Jos probeerde over links op te rukken langs de lijn, samen met Nathan. De Vincenten werkten door het centrum.
Vincent de Moll zocht naar structuur en Vincent Kars kreeg de eerste mooie kans. DIOS was onder de indruk. Alleen het scoren wilde niet lukken. We vonden niet de structuur om voorin het spel breed te trekken. Gevolg was drukte in het centrum waar alles vast liep. DIOS kwam weer wat op adem en ging aan de counters werken.
Wesley ving de rechterkant prachtig op. Eerst de boomlange nummer tien en later een zeer technische speler van zijn eigen postuur. Renzo en Joost hadden moeite met de linkerkant en de DIOS aanvoerder die door het centrum sneed. Gelukkig was keeper Martijn in topvorm. Hij zag een aantal doorgebroken spelers op zich af te komen en wist steeds op exact het goede moment uit te lopen. Steeds naar de bal kijkend stopte hij alle aanvallen af en bracht de DIOS voorhoede tot wanhoop. Lucas Ferrari, normaal geen speler die je makkelijk op zij zet, had het zwaar met de grote nummer 10. Hij stopte, nu als rechtsback, veel af en had goed door dat je met die 10 beter geen duels kon aan gaan. Snel tikken was zijn oplossing.
Wij draaiden steeds moeilijker terwijl DIOS groeide. Toch denk ik dat wij het meeste balbezit hadden, maar het leverde alleen een hoop gefrommel op het middenveld op. Ik hoopte op de gelijkmaker voor rust, maar Nathan kwam een teenlengte te kort.

Wat opviel in de tweede helft:
Lucas Sterkenburg had last van hoesten en kwam lucht te kort. Hij bleef aan de kant. Polle viel in. Met Jos zette hij direct een combinatie op. Het werkte perfect, alleen het schot was iets te tam voor de goede keeper.
Daarna zakte alles wat in elkaar. Lucas en Wesley zochten verbaast naar de structuur in dit team. Joost en Renzo hadden beiden trappen opgelopen en liepen niet meer soepel. Cem bereikte niet zijn geweldige niveau van donderdag. Zijn schoten werden steeds geblokkeerd. Ook Quirijn kwam er niet goed door en de combinaties van Nathan, Jos en Polle liepen niet meer. Noori en Vincent Kars probeerden het nog een keer, maar troffen geen doel. De mooiste kans kwam van Vincent de Moll die opeens geweldig door de linies sneed en iedereen nieuwe moed gaf. Dat was nodig want we hadden alweer een goed uitgespeelde counter tegen, waar zelfs Martijn geen redding meer kon brengen. Sommigen dachten aan buitenspel.
Tot slot werd Nathan nog met bal en al het doel in geduwd en kreeg hij vlak voor het einde een bal op zijn mond/beugel. Over pech gesproken.
0-3 nederlaag, waar ik dacht dat we ondanks de vele wissels goed begonnen. Volgende keer beter.


Groeten van de coaches Aad en Wouter en dank aan onze invallers.