DSS D6 uit bij kunstlicht

Ha die D5 mannen plus invallers,

In deze verzette wedstrijd misten we Tim, die wel kon komen kijken, Vincent de Moll, Noori en Joost.
Jos kon op het laatste moment toch. Na strenge selectie haalden de coaches Polle, Boris en Jeffrey van de transfermarkt. Het kunstlicht gaf een speciaal sfeertje. We speelden op kunstgras.

Wat opviel in de eerste helft:
DSS had een opvallende spits. Een soort “stoomwals” met een goede techniek. Gelukkig was na twee dieptepasses de stoom er een beetje uit en bleef slechts “De Wals” over.
Wij moesten aanvankelijk wennen aan de nieuwe spelers en de vaak nieuwe posities. De verdediging zocht naar organisatie en compenseerde met keihard werken en de fabelachtig keepende Martijn.
Vooral het vele praten tussen Jeffrey en Martijn is een voorbeeld voor hoe het moet. Thomas probeerde weer overal tussen te zitten, Nathan verdedigde uit met koele rust en zelfvertrouwen en Quirijn was, als altijd, nauwelijks te passeren. De aansluiting met het middenveld kwam van Jeffrey en Tibo die vandaag opvallend veel kilometers maakten.
Hier begon ons middenveld met Boris, Cem en Vincent. Aad wisselde zo vloeiend dat er steeds verse spelers op alle posities stonden zonder de balans te verstoren. Ik vond het knap.
Julius en Maarten begonnen elkaar te vinden in prachtige combinaties. Links werkten Jos en Boris geweldig samen. Centraal zaaiden Polle en Lucas paniek. Ik was onder de indruk van de snelheid waarmee we een systeem ontwikkelden met zoveel vreemde spelers, posities en wissels.
En dan de reddingen van Martijn. Hij was nóg beter dan vorige week.
Polle frommelde na een professionele actie, met zijn rug naar het doel en een mooie piesboog, de bal achter de DSS keeper: 1-0.
Al even later werd een poeier van Polle gestopt. We zetten nu steeds meer druk met Maarten en Jos over de vleugels en Polle en Lucas door het centrum. We hadden ook een steeds beter antwoord op de counters en anders liep keeper Martijn heldhaftig uit. Hij voorkwam minstens twee doelpunten.
Op een loepzuivere corner van Maarten liet Vincent zijn spitsinstinct zien en drukte de 2-0 binnen.
De regen viel met bakken uit de lucht, maar zelfs het publiek leek het niet te merken.

Wat opviel in de tweede helft:
DSS probeerde het initiatief terug te krijgen, maar onze organisatie was nu op orde.
Lucas liet zijn enorme snelheid zien. Cem stond als een mortier op doel te schieten. Helaas met een iets te hoog afgesteld vizier. Combinaties waren talrijk en Jos werd door Boris nog maar eens weggestuurd voor een lange rush. Jos kon alles vandaag. De bal kleefde als een magneet aan zijn voet. Passeren ging vanzelf en hij hield overzicht voor mooie voorzetten. Zo lanceerde hij Lucas, die zelfverzekerd afrondde: 3-0.
Nu het systeem niet alleen werkte, maar ook nog tot doelpunten leidde kon het feest beginnen.
Van de krampachtigheid van vorige week was niets te merken. Onbevangenheid troef.
En wat belangrijker was: we bleven combineren. DSS kwam er niet aan te pas op een enkele counter na maar “De Wals” was ondertussen vertwijfeld gereduceerd tot “De als….”.
Rechts driehoekten Julius, Maarten en Polle. Links Boris, Jos en Vincent. Centraal Quirijn, Cem en Lucas. Het leek wel een rondo. De verdediging werd gedirigeerd door Jeffrey en hield met Nathan en Thomas en ondersteuning van Tibo gedisciplineerd de linies gesloten.
En we scoorden. Een mooie combinatie van Quirijn naar Cem die Lucas lanceerde: goal. De mooie rush van alleskunner Jos die geweldig de keeper omspeelde: goal. En de actie van Maarten naar Julius die uiteindelijk Lucas opnieuw in scoringspositie bracht; 6-0. Wat een sambavoetbal en wat een feest.
Speciale dank aan onze invallers Polle, Boris en Jeffrey en de lijnrechters. En natuurlijk de complimenten aan het hele team: perfect gedaan!
Toen ik na afloop langs de indrukwekkende DSS spits liep hoorde ik nog slechts een onzeker “ssss”.

Groeten van de trotse coaches Aad en Wouter